शिवमहिम्नःस्तोत्रम्

महिम्नः पारं ते परमविदुषो यद्यसदृशी स्तुतिर्ब्रह्मादीनामपि तदवसन्नास्त्वयि गिरः⁠ ⁠। अथाऽवाच्यः सर्वः स्वमतिपरिणामावधि गृणन् ममाप्येष स्तोत्रे हर निरपवादः परिकरः⁠ ⁠॥⁠ ⁠१⁠ ⁠॥

Mahimnah paaram te paramavidusho yadyasadrushee Stutirbrahmaadeenaamapi tadavasannaastvayi girah | Athaa'vaachyah sarvah svamatiparinaamaavadhi grunan Mamaapyesha stotre hara nirapavaadah parikarah || 1 ||

अतीतः पन्थानं तव च महिमा वाङ्मनसयो- -रतद्व्यावृत्त्या यं चकितमभिधत्ते श्रुतिरपि⁠ ⁠। स कस्य स्तोतव्यः कतिविधगुणः कस्य विषयः पदे त्वर्वाचीने पतति न मनः कस्य न वचः⁠ ⁠॥⁠ ⁠२⁠ ⁠॥

Ateetah panthaanam tava cha mahimaa vaanmanasayo- -ratadvyaavruttyaa yam chakitamabhidhatte shrutirapi | Sa kasya stotavyah katividhagunah kasya vishayah Pade tvarvaacheene patati na manah kasya na vachah || 2 ||

मधुस्फीता वाचः परमममृतं निर्मितवत- -स्तव ब्रह्मन् किं वागपि सुरगुरोर्विस्मयपदम्⁠ ⁠। मम त्वेतां वाणीं गुणकथनपुण्येन भवतः पुनामीत्यर्थेऽस्मिन् पुरमथन बुद्धिर्व्यवसिता⁠ ⁠॥⁠ ⁠३⁠ ⁠॥

Madhuspheetaa vaachah paramamamrutam nirmitavata- -stava brahman kim vaagapi suragurorvismayapadam | Mama tvetaam vaaneem gunakathanapunyena bhavatah Punaameetyarthe'smin puramathana buddhirvyavasitaa || 3 ||

तवैश्वर्यं यत्तज्जगदुदयरक्षाप्रलयकृत् त्रयीवस्तुव्यस्तं तिसृषु गुणभिन्नासु तनुषु⁠ ⁠। अभव्यानामस्मिन् वरद रमणीयामरमणीं विहन्तुं व्याक्रोशीं विदधत इहैके जडधियः⁠ ⁠॥⁠ ⁠४⁠ ⁠॥

Tavaishvaryam yattajjagadudayarakshaapralayakrut Trayeevastuvyastam tisrushu gunabhinnaasu tanushu | Abhavyaanaamasmin varada ramaneeyaamaramaneem Vihantum vyaakrosheem vidadhata ihaike jadadhiyah || 4 ||

किमीहः किं कायः स खलु किमुपायस्त्रिभुवनं किमाधारो धाता सृजति किमुपादान इति च⁠ ⁠। अतर्क्यैश्वर्ये त्वय्यनवसरदुःस्थो हतधियः कुतर्कोऽयं कांश्चिन्मुखरयति मोहाय जगतः⁠ ⁠॥⁠ ⁠५⁠ ⁠॥

Kimeehah kim kaayah sa khalu kimupaayastribhuvanam Kimaadhaaro dhaataa srujati kimupaadaana iti cha | Atarkyaishvarye tvayyanavasaraduhstho hatadhiyah Kutarko'yam kaanshchinmukharayati mohaaya jagatah || 5 ||

अजन्मानो लोकाः किमवयववन्तोऽपि जगता- -मधिष्ठातारं किं भवविधिरनादृत्य भवति⁠ ⁠। अनीशो वा कुर्याद्भुवनजनने कः परिकरो यतो मन्दास्त्वां प्रत्यमरवर संशेरत इमे⁠ ⁠॥⁠ ⁠६⁠ ⁠॥

Ajanmaano lokaah kimavayavavanto'pi jagataa- -madhishthaataaram kim bhavavidhiranaadrutya bhavati | Aneesho vaa kuryaadbhuvanajanane kah parikaro Yato mandaastvaam pratyamaravara sansherata ime || 6 ||

त्रयी साङ्ख्यं योगः पशुपतिमतं वैष्णवमिति प्रभिन्ने प्रस्थाने परमिदमदः पथ्यमिति च⁠ ⁠। रुचीनां वैचित्र्यादृजुकुटिल नानापथजुषां नृणामेको गम्यस्त्वमसि पयसामर्णव इव⁠ ⁠॥⁠ ⁠७⁠ ⁠॥

Trayee saankhyam yogah pashupatimatam vaishnavamiti Prabhinne prasthaane paramidamadah pathyamiti cha | Rucheenaam vaichitryaadrujukutila naanaapathajushaam Nrunaameko gamyastvamasi payasaamarnava iva || 7 ||

महोक्षः खट्वाङ्गं परशुरजिनं भस्म फणिनः कपालं चेतीयत्तव वरद तन्त्रोपकरणम्⁠ ⁠। सुरास्तां तामृद्धिं दधति तु भवद्भ्रूप्रणिहितां न हि स्वात्मारामं विषयमृगतृष्णा भ्रमयति⁠ ⁠॥⁠ ⁠८⁠ ⁠॥

Mahokshah khatvaangam parashurajinam bhasma phaninah Kapaalam cheteeyattava varada tantropakaranam | Suraastaam taamruddhim dadhati tu bhavadbhroopranihitaam Na hi svaatmaaraamam vishayamrugatrushnaa bhramayati || 8 ||

ध्रुवं कश्चित् सर्वं सकलमपरस्त्वध्रुवमिदं परो ध्रौव्याध्रौव्ये जगति गदति व्यस्तविषये⁠ ⁠। समस्तेऽप्येतस्मिन् पुरमथन तैर्विस्मित इव स्तुवञ्जिह्रेमि त्वां न खलु ननु धृष्टा मुखरता⁠ ⁠॥⁠ ⁠९⁠ ⁠॥

Dhruvam kashchit sarvam sakalamaparastvadhruvamidam Paro dhrauvyaadhrauvye jagati gadati vyastavishaye | Samaste'pyetasmin puramathana tairvismita iva Stuvanjihremi tvaam na khalu nanu dhrushtaa mukharataa || 9 ||

तवैश्वर्यं यत्नाद्यदुपरि विरिञ्चिर्हरिरधः परिच्छेत्तुं यातावनलमनलस्कन्धवपुषः⁠ ⁠। ततो भक्तिश्रद्धाभरगुरुगृणद्भ्यां गिरिश यत् स्वयं तस्थे ताभ्यां तव किमनुवृत्तिर्न फलति⁠ ⁠॥⁠ ⁠१०⁠ ⁠॥

Tavaishvaryam yatnaadyadupari virinchirhariradhah Parichchhettum yaataavanalamanalaskandhavapushah | Tato bhaktishraddhaabharagurugrunadbhyaam girisha yat Svayam tasthe taabhyaam tava kimanuvruttirna phalati || 10 ||

अयत्नादापाद्य त्रिभुवनमवैरव्यतिकरं दशास्यो यद्बाहूनभृत रणकण्डूपरवशान्⁠ ⁠। शिरःपद्मश्रेणीरचितचरणाम्भोरुहबलेः स्थिरायास्त्वद्भक्तेस्त्रिपुरहर विस्फूर्जितमिदम्⁠ ⁠॥⁠ ⁠११⁠ ⁠॥

Ayatnaadaapaadya tribhuvanamavairavyatikaram Dashaasyo yadbaahoonabhruta ranakandooparavashaan | Shirahpadmashreneerachitacharanaambhoruhabaleh Sthiraayaastvadbhaktestripurahara visphoorjitamidam || 11 ||

अमुष्य त्वत्सेवासमधिगतसारं भुजवनं बलात् कैलासेऽपि त्वदधिवसतौ विक्रमयतः⁠ ⁠। अलभ्या पातालेऽप्यलसचलिताङ्गुष्ठशिरसि प्रतिष्ठा त्वय्यासीद्ध्रुवमुपचितो मुह्यति खलः⁠ ⁠॥⁠ ⁠१२⁠ ⁠॥

Amushya tvatsevaasamadhigatasaaram bhujavanam Balaat kailaase'pi tvadadhivasatau vikramayatah | Alabhyaa paataale'pyalasachalitaangushthashirasi Pratishthaa tvayyaaseeddhruvamupachito muhyati khalah || 12 ||

यदृद्धिं सुत्राम्णो वरद परमोच्चैरपि सती- -मधश्चक्रे बाणः परिजनविधेयत्रिभुवनः⁠ ⁠। न तच्चित्रं तस्मिन् वरिवसितरि त्वच्चरणयो- -र्न कस्याप्युन्नत्यै भवति शिरसस्त्वय्यवनतिः⁠ ⁠॥⁠ ⁠१३⁠ ⁠॥

Yadruddhim sutraamno varada paramochchairapi satee- -madhashchakre baanah parijanavidheyatribhuvanah | Na tachchitram tasmin varivasitari tvachcharanayo- -rna kasyaapyunnatyai bhavati shirasastvayyavanatih || 13 ||

अकाण्डब्रह्माण्डक्षयचकितदेवासुरकृपा- -विधेयस्यासीद्यस्त्रिनयनविषं संहृतवतः⁠ ⁠। स कल्माषः कण्ठे तव न कुरुते न श्रियमहो विकारोऽपि श्लाघ्यो भुवनभयभङ्गव्यसनिनः⁠ ⁠॥⁠ ⁠१४⁠ ⁠॥

Akaandabrahmaandakshayachakitadevaasurakrupaa- -vidheyasyaaseedyastrinayanavisham sanhrutavatah | Sa kalmaashah kanthe tava na kurute na shriyamaho Vikaaro'pi shlaaghyo bhuvanabhayabhangavyasaninah || 14 ||

असिद्धार्था नैव क्वचिदपि सदेवासुरनरे निवर्तन्ते नित्यं जगति जयिनो यस्य विशिखाः⁠ ⁠। स पश्यन्नीश त्वामितरसुरसाधारणमभूत् स्मरः स्मर्तव्यात्मा न हि वशिषु पथ्यः परिभवः⁠ ⁠॥⁠ ⁠१५⁠ ⁠॥

Asiddhaarthaa naiva kvachidapi sadevaasuranare Nivartante nityam jagati jayino yasya vishikhaah | Sa pashyanneesha tvaamitarasurasaadhaaranamabhoot Smarah smartavyaatmaa na hi vashishu pathyah paribhavah || 15 ||

मही पादाघाताद्व्रजति सहसा संशयपदं पदं विष्णोर्भ्राम्यद्भुजपरिघरुग्णग्रहगणम्⁠ ⁠। मुहुर्द्यौर्दौस्थ्यं यात्यनिभृतजटाताडिततटा जगद्रक्षायै त्वं नटसि ननु वामैव विभुता⁠ ⁠॥⁠ ⁠१६⁠ ⁠॥

Mahee paadaaghaataadvrajati sahasaa sanshayapadam Padam vishnorbhraamyadbhujaparigharugnagrahaganam | Muhurdyaurdausthyam yaatyanibhrutajataataaditatataa Jagadrakshaayai tvam natasi nanu vaamaiva vibhutaa || 16 ||

वियद्व्यापी तारागणगुणितफेनोद्गमरुचिः प्रवाहो वारां यः पृषतलघुदृष्टः शिरसि ते⁠ ⁠। जगद्द्वीपाकारं जलधिवलयं तेन कृतमि- -त्यनेनैवोन्नेयं धृतमहिम दिव्यं तव वपुः⁠ ⁠॥⁠ ⁠१७⁠ ⁠॥

Viyadvyaapee taaraaganagunitaphenodgamaruchih Pravaaho vaaraam yah prushatalaghudrushtah shirasi te | Jagaddveepaakaaram jaladhivalayam tena krutami- -tyanenaivonneyam dhrutamahima divyam tava vapuh || 17 ||

रथः क्षोणी यन्ता शतधृतिरगेन्द्रो धनुरथो रथाङ्गे चन्द्रार्कौ रथचरणपाणिः शर इति⁠ ⁠। दिधक्षोस्ते कोऽयं त्रिपुरतृणमाडम्बरविधि- -र्विधेयैः क्रीडन्त्यो न खलु परतन्त्राः प्रभुधियः⁠ ⁠॥⁠ ⁠१८⁠ ⁠॥

Rathah kshonee yantaa shatadhrutiragendro dhanuratho Rathaange chandraarkau rathacharanapaanih shara iti | Didhakshoste ko'yam tripuratrunamaadambaravidhi- -rvidheyaih kreedantyo na khalu paratantraah prabhudhiyah || 18 ||

हरिस्ते साहस्रं कमलबलिमाधाय पदयो- -र्यदेकोने तस्मिन् निजमुदहरन्नेत्रकमलम्⁠ ⁠। गतो भक्त्युद्रेकः परिणतिमसौ चक्रवपुषा त्रयाणां रक्षायै त्रिपुरहर जागर्ति जगताम्⁠ ⁠॥⁠ ⁠१९⁠ ⁠॥

Hariste saahasram kamalabalimaadhaaya padayo- -ryadekone tasmin nijamudaharannetrakamalam | Gato bhaktyudrekah parinatimasau chakravapushaa Trayaanaam rakshaayai tripurahara jaagarti jagataam || 19 ||

क्रतौ सुप्ते जाग्रत्त्वमसि फलयोगे क्रतुमतां क्व कर्म प्रध्वस्तं फलति पुरुषाराधनमृते⁠ ⁠। अतस्त्वां सम्प्रेक्ष्य क्रतुषु फलदानप्रतिभुवं श्रुतौ श्रद्धां बद्ध्वा दृढपरिकरः कर्मसु जनः⁠ ⁠॥⁠ ⁠२०⁠ ⁠॥

Kratau supte jaagrattvamasi phalayoge kratumataam Kva karma pradhvastam phalati purushaaraadhanamrute | Atastvaam samprekshya kratushu phaladaanapratibhuvam Shrutau shraddhaam baddhvaa drudhaparikarah karmasu janah || 20 ||

क्रियादक्षो दक्षः क्रतुपतिरधीशस्तनुभृता- -मृषीणामार्त्विज्यं शरणद सदस्याः सुरगणाः⁠ ⁠। क्रतुभ्रेषस्त्वत्तः क्रतुफलविधानव्यसनिनो ध्रुवं कर्तुः श्रद्धाविधुरमभिचाराय हि मखाः⁠ ⁠॥⁠ ⁠२१⁠ ⁠॥

Kriyaadaksho dakshah kratupatiradheeshastanubhrutaa- -mrusheenaamaartvijyam sharanada sadasyaah suraganaah | Kratubhreshastvattah kratuphalavidhaanavyasanino Dhruvam kartuh shraddhaavidhuramabhichaaraaya hi makhaah || 21 ||

प्रजानाथं नाथ प्रसभमभिकं स्वां दुहितरं गतं रोहिद्भूतां रिरमयिषुमृष्यस्य वपुषा⁠ ⁠। धनुष्पाणेर्यातं दिवमपि सपत्राकृतममुं त्रसन्तं तेऽद्यापि त्यजति न मृगव्याधरभसः⁠ ⁠॥⁠ ⁠२२⁠ ⁠॥

Prajaanaatham naatha prasabhamabhikam svaam duhitaram Gatam rohidbhootaam riramayishumrushyasya vapushaa | Dhanushpaaneryaatam divamapi sapatraakrutamamum Trasantam te'dyaapi tyajati na mrugavyaadharabhasah || 22 ||

स्वलावण्याशंसाधृतधनुषमह्नाय तृणवत् पुरः प्लुष्टं दृष्ट्वा पुरमथन पुष्पायुधमपि⁠ ⁠। यदि स्त्रैणं देवी यमनिरत देहार्धघटना- -दवैति त्वामद्धा बत वरद मुग्धा युवतयः⁠ ⁠॥⁠ ⁠२३⁠ ⁠॥

Svalaavanyaashansaadhrutadhanushamahnaaya trunavat Purah plushtam drushtvaa puramathana pushpaayudhamapi | Yadi strainam devee yamanirata dehaardhaghatanaa- -davaiti tvaamaddhaa bata varada mugdhaa yuvatayah || 23 ||

श्मशानेष्वाक्रीडा स्मरहर पिशाचाः सहचरा- -श्चिताभस्मालेपः स्रगपि नृकरोटीपरिकरः⁠ ⁠। अमङ्गल्यं शीलं तव भवतु नामैवमखिलं तथापि स्मर्तॄणां वरद परमं मङ्गलमसि⁠ ⁠॥⁠ ⁠२४⁠ ⁠॥

Shmashaaneshvaakreedaa smarahara pishaachaah sahacharaa- -shchitaabhasmaalepah sragapi nrukaroteeparikarah | Amangalyam sheelam tava bhavatu naamaivamakhilam Tathaapi smartroonaam varada paramam mangalamasi || 24 ||

मनः प्रत्यक्चित्ते सविधमवधायात्तमरुतः प्रहृष्यद्रोमाणः प्रमदसलिलोत्सङ्गितदृशः⁠ ⁠। यदालोक्याह्लादं ह्रद इव निमज्यामृतमये दधत्यन्तस्तत्त्वं किमपि यमिनस्तत् किल भवान्⁠ ⁠॥⁠ ⁠२५⁠ ⁠॥

Manah pratyakchitte savidhamavadhaayaattamarutah Prahrushyadromaanah pramadasalilotsangitadrushah | Yadaalokyaahlaadam hrada iva nimajyaamrutamaye Dadhatyantastattvam kimapi yaminastat kila bhavaan || 25 ||

त्वमर्कस्त्वं सोमस्त्वमसि पवनस्त्वं हुतवह- -स्त्वमापस्त्वं व्योम त्वमु धरणिरात्मा त्वमिति च⁠ ⁠। परिच्छिन्नामेवं त्वयि परिणता बिभ्रति गिरं न विद्मस्तत्तत्त्वं वयमिह तु यत्त्वं न भवसि⁠ ⁠॥⁠ ⁠२६⁠ ⁠॥

Tvamarkastvam somastvamasi pavanastvam hutavaha- -stvamaapastvam vyoma tvamu dharaniraatmaa tvamiti cha | Parichchhinnaamevam tvayi parinataa bibhrati giram Na vidmastattattvam vayamiha tu yattvam na bhavasi || 26 ||

त्रयीं तिस्रो वृत्तीस्त्रिभुवनमथो त्रीनपि सुरा- -नकाराद्यैर्वर्णैस्त्रिभिरभिदधत् तीर्णविकृति⁠ ⁠। तुरीयं ते धाम ध्वनिभिरवरुन्धानमणुभिः समस्तं व्यस्तं त्वां शरणद गृणात्योमिति पदम्⁠ ⁠॥⁠ ⁠२७⁠ ⁠॥

Trayeem tisro vrutteestribhuvanamatho treenapi suraa- -nakaaraadyairvarnaistribhirabhidadhat teernavikruti | Tureeyam te dhaama dhvanibhiravarundhaanamanubhih Samastam vyastam tvaam sharanada grunaatyomiti padam || 27 ||

भवः शर्वो रुद्रः पशुपतिरथोग्रः सहमहां- -स्तथा भीमेशानाविति यदभिधानाष्टकमिदम्⁠ ⁠। अमुष्मिन् प्रत्येकं प्रविचरति देव श्रुतिरपि प्रियायास्मै धाम्ने प्रविहितनमस्योऽस्मि भवते⁠ ⁠॥⁠ ⁠२८⁠ ⁠॥

Bhavah sharvo rudrah pashupatirathograh sahamahaam- -stathaa bheemeshaanaaviti yadabhidhaanaashtakamidam | Amushmin pratyekam pravicharati deva shrutirapi Priyaayaasmai dhaamne pravihitanamasyo'smi bhavate || 28 ||

नमो नेदिष्ठाय प्रियदव दविष्ठाय च नमो नमः क्षोदिष्ठाय स्मरहर महिष्ठाय च नमः⁠ ⁠। नमो वर्षिष्ठाय त्रिनयन यविष्ठाय च नमो नमः सर्वस्मै ते तदिदमिति शर्वाय च नमः⁠ ⁠॥⁠ ⁠२९⁠ ⁠॥

Namo nedishthaaya priyadava davishthaaya cha namo Namah kshodishthaaya smarahara mahishthaaya cha namah | Namo varshishthaaya trinayana yavishthaaya cha namo Namah sarvasmai te tadidamiti sharvaaya cha namah || 29 ||

बहुलरजसे विश्वोत्पत्तौ भवाय नमो नमः प्रबलतमसे तत्संहारे हराय नमो नमः⁠ ⁠। जनसुखकृते सत्त्वोद्रिक्तौ मृडाय नमो नमः प्रमहसि पदे निस्त्रैगुण्ये शिवाय नमो नमः⁠ ⁠॥⁠ ⁠३०⁠ ⁠॥

Bahularajase vishvotpattau bhavaaya namo namah Prabalatamase tatsanhaare haraaya namo namah | Janasukhakrute sattvodriktau mrudaaya namo namah Pramahasi pade nistraigunye shivaaya namo namah || 30 ||

कृशपरिणति चेतः क्लेशवश्यं क्व चेदं क्व च तव गुणसीमोल्लङ्घिनी शश्वदृद्धिः⁠ ⁠। इति चकितममन्दीकृत्य मां भक्तिराधा- -द्वरद चरणयोस्ते वाक्यपुष्पोपहारम्⁠ ⁠॥⁠ ⁠३१⁠ ⁠॥

Krushaparinati chetah kleshavashyam kva chedam Kva cha tava gunaseemollanghinee shashvadruddhih | Iti chakitamamandeekrutya maam bhaktiraadhaa- -dvarada charanayoste vaakyapushpopahaaram || 31 ||

असितगिरिसमं स्यात्कज्जलं सिन्धुपात्रे सुरतरुवरशाखा लेखनी पत्रमुर्वी⁠ ⁠। लिखति यदि गृहीत्वा शारदा सर्वकालं तदपि तव गुणानामीश पारं न याति⁠ ⁠॥⁠ ⁠३२⁠ ⁠॥

Asitagirisamam syaatkajjalam sindhupaatre Surataruvarashaakhaa lekhanee patramurvee | Likhati yadi gruheetvaa shaaradaa sarvakaalam Tadapi tava gunaanaameesha paaram na yaati || 32 ||

असुरसुरमुनीन्द्रैरर्चितस्येन्दुमौले- -र्ग्रथितगुणमहिम्नो निर्गुणस्येश्वरस्य⁠ ⁠। सकलगणवरिष्ठः पुष्पदन्ताभिधानः रुचिरमलघुवृत्तैः स्तोत्रमेतच्चकार⁠ ⁠॥⁠ ⁠३३⁠ ⁠॥

Asurasuramuneendrairarchitasyendumaule- -rgrathitagunamahimno nirgunasyeshvarasya | Sakalaganavarishthah pushpadantaabhidhaanah Ruchiramalaghuvruttaih stotrametachchakaara || 33 ||

अहरहरनवद्यं धूर्जटेः स्तोत्रमेतत् पठति परमभक्त्या शुद्धचित्तः पुमान् यः⁠ ⁠। स भवति शिवलोके रुद्रतुल्यस्तथात्र प्रचुरतरधनायुः पुत्रवान् कीर्तिमांश्च⁠ ⁠॥⁠ ⁠३४⁠ ⁠॥

Aharaharanavadyam dhoorjateh stotrametat Pathati paramabhaktyaa shuddhachittah pumaan yah | Sa bhavati shivaloke rudratulyastathaatra Prachurataradhanaayuh putravaan keertimaanshcha || 34 ||

महेशान्नापरो देवो महिम्नो नापरा स्तुतिः⁠ ⁠। अघोरान्नापरो मन्त्रो नास्ति तत्त्वं गुरोः परम्⁠ ⁠॥⁠ ⁠३५⁠ ⁠॥

Maheshaannaaparo devo mahimno naaparaa stutih | Aghoraannaaparo mantro naasti tattvam guroh param || 35 ||

दीक्षा दानं तपस्तीर्थं ज्ञानं यागादिकाः क्रियाः⁠ ⁠। महिम्नः स्तव पाठस्य कलां नार्हन्ति षोडशीम्⁠ ⁠॥⁠ ⁠३६⁠ ⁠॥

Deekshaa daanam tapasteertham jnaanam yaagaadikaah kriyaah | Mahimnah stava paathasya kalaam naarhanti shodasheem || 36 ||

कुसुमदशननामा सर्वगन्धर्वराजः शशिधरवरमौलेर्देवदेवस्य दासः⁠ ⁠। स खलु निजमहिम्नो भ्रष्ट एवास्य रोषात् स्तवनमिदमकार्षीद्दिव्यदिव्यं महिम्नः⁠ ⁠॥⁠ ⁠३७⁠ ⁠॥

Kusumadashananaamaa sarvagandharvaraajah Shashidharavaramaulerdevadevasya daasah | Sa khalu nijamahimno bhrashta evaasya roshaat Stavanamidamakaarsheeddivyadivyam mahimnah || 37 ||

सुरवरमुनिपूज्यं स्वर्गमोक्षैकहेतुं पठति यदि मनुष्यः प्राञ्जलिर्नान्यचेताः⁠ ⁠। व्रजति शिवसमीपं किन्नरैः स्तूयमानः स्तवनमिदममोघं पुष्पदन्तप्रणीतम्⁠ ⁠॥⁠ ⁠३८⁠ ⁠॥

Suravaramunipoojyam svargamokshaikahetum Pathati yadi manushyah praanjalirnaanyachetaah | Vrajati shivasameepam kinnaraih stooyamaanah Stavanamidamamogham pushpadantapraneetam || 38 ||

आसमाप्तमिदं स्तोत्रं पुण्यं गन्धर्वभाषितम्⁠ ⁠। अनौपम्यं मनोहारि शिवमीश्वरवर्णनम्⁠ ⁠॥⁠ ⁠३९⁠ ⁠॥

Aasamaaptamidam stotram punyam gandharvabhaashitam | Anaupamyam manohaari shivameeshvaravarnanam || 39 ||

इत्येषा वाङ्मयी पूजा श्रीमच्छङ्करपादयोः⁠ ⁠। अर्पिता तेन देवेशः प्रीयतां मे सदाशिवः⁠ ⁠॥⁠ ⁠४०⁠ ⁠॥

Ityeshaa vaanmayee poojaa shreemachchhankarapaadayoh | Arpitaa tena deveshah preeyataam me sadaashivah || 40 ||

तव तत्त्वं न जानामि कीदृशोऽसि महेश्वर⁠ ⁠। यादृशोऽसि महादेव तादृशाय नमो नमः⁠ ⁠॥⁠ ⁠४१⁠ ⁠॥

Tava tattvam na jaanaami keedrusho'si maheshvara | Yaadrusho'si mahaadeva taadrushaaya namo namah || 41 ||

एककालं द्विकालं वा त्रिकालं यः पठेन्नरः⁠ ⁠। सर्वपापविनिर्मुक्तः शिवलोके महीयते⁠ ⁠॥⁠ ⁠४२⁠ ⁠॥

Ekakaalam dvikaalam vaa trikaalam yah pathennarah | Sarvapaapavinirmuktah shivaloke maheeyate || 42 ||

श्रीपुष्पदन्तमुखपङ्कजनिर्गतेन स्तोत्रेण किल्बिषहरेण हरप्रियेण⁠ ⁠। कण्ठस्थितेन पठितेन समाहितेन सुप्रीणितो भवति भूतपतिर्महेशः⁠ ⁠॥⁠ ⁠४३⁠ ⁠॥

Shreepushpadantamukhapankajanirgatena Stotrena kilbishaharena harapriyena | Kanthasthitena pathitena samaahitena Supreenito bhavati bhootapatirmaheshah || 43 ||