ॐ सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् । स भूमिꣳ सर्वत स्पृत्वाऽत्यतिष्ठद्दशाङ्गुलम् ॥ १ ॥
Om sahasrasheershaa purushah sahasraakshah sahasrapaat | Sa bhoomi sarvata sprutvaa'tyatishthaddashaangulam || 1 ||
पुरुष एवेदꣳ सर्वं यद्भूतं यच्च भाव्यम् । उतामृतत्वस्येशानो यदन्नेनातिरोहति ॥ २ ॥
Purusha eveda sarvam yadbhootam yachcha bhaavyam | Utaamrutatvasyeshaano yadannenaatirohati || 2 ||
एतावानस्य महिमातो ज्यायाँश्च पूरुषः । पादोऽस्य विश्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि ॥ ३ ॥
Etaavaanasya mahimaato jyaayaanshcha poorushah | Paado'sya vishvaa bhootaani tripaadasyaamrutam divi || 3 ||
त्रिपादूर्ध्व उदैत्पुरुषः पादोऽस्येहाभवत् पुनः । ततो विष्वङ् व्यक्रामत्साशनानशने अभि ॥ ४ ॥
Tripaadoordhva udaitpurushah paado'syehaabhavat punah | Tato vishvan vyakraamatsaashanaanashane abhi || 4 ||
ततो विराडजायत विराजो अधि पूरुषः । स जातो अत्यरिच्यत पश्चाद्भूमिमथो पुरः ॥ ५ ॥
Tato viraadajaayata viraajo adhi poorushah | Sa jaato atyarichyata pashchaadbhoomimatho purah || 5 ||
तस्माद्यज्ञात् सर्वहुतः सम्भृतं पृषदाज्यम् । पशूँस्ताँश्चक्रे वायव्यानारण्या ग्राम्याश्च ये ॥ ६ ॥
Tasmaadyajnaat sarvahutah sambhrutam prushadaajyam | Pashoonstaanshchakre vaayavyaanaaranyaa graamyaashcha ye || 6 ||
तस्माद्यज्ञात् सर्वहुतः ऋचः सामानि जज्ञिरे । छन्दाꣳसि जज्ञिरे तस्माद्यजुस्तस्मादजायत ॥ ७ ॥
Tasmaadyajnaat sarvahutah ruchah saamaani jajnire | Chhandaasi jajnire tasmaadyajustasmaadajaayata || 7 ||
तस्मादश्वा अजायन्त ये के चोभयादतः । गावो ह जज्ञिरे तस्मात्तस्माज्जाता अजावयः ॥ ८ ॥
Tasmaadashvaa ajaayanta ye ke chobhayaadatah | Gaavo ha jajnire tasmaattasmaajjaataa ajaavayah || 8 ||
तं यज्ञं बर्हिषि प्रौक्षन् पुरुषं जातमग्रतः । तेन देवा अयजन्त साध्या ऋषयश्च ये ॥ ९ ॥
Tam yajnam barhishi praukshan purusham jaatamagratah | Tena devaa ayajanta saadhyaa rushayashcha ye || 9 ||
यत्पुरुषं व्यदधुः कतिधा व्यकल्पयन् । मुखं किमस्यासीत् किं बाहू किमूरू पादा उच्येते ॥ १० ॥
Yatpurusham vyadadhuh katidhaa vyakalpayan | Mukham kimasyaaseet kim baahoo kimooroo paadaa uchyete || 10 ||
ब्राह्मणोऽस्य मुखमासीद्बाहू राजन्यः कृतः । ऊरू तदस्य यद्वैश्यः पद्भ्याꣳ शूद्रो अजायत ॥ ११ ॥
Braahmano'sya mukhamaaseedbaahoo raajanyah krutah | Ooroo tadasya yadvaishyah padbhyaa shoodro ajaayata || 11 ||
चन्द्रमा मनसो जातश्चक्षोः सूर्यो अजायत । श्रोत्राद्वायुश्च प्राणश्च मुखादग्निरजायत ॥ १२ ॥
Chandramaa manaso jaatashchakshoh sooryo ajaayata | Shrotraadvaayushcha praanashcha mukhaadagnirajaayata || 12 ||
नाभ्या आसीदन्तरिक्षꣳ शीर्ष्णो द्यौः समवर्तत । पद्भ्यां भूमिर्दिशः श्रोत्रात्तथा लोकाँऽकल्पयन् ॥ १३ ॥
Naabhyaa aaseedantariksha sheershno dyauh samavartata | Padbhyaam bhoomirdishah shrotraattathaa lokaan'kalpayan || 13 ||
यत्पुरुषेण हविषा देवा यज्ञमतन्वत । वसन्तोऽस्यासीदाज्यं ग्रीष्म इध्मः शरद्धविः ॥ १४ ॥
Yatpurushena havishaa devaa yajnamatanvata | Vasanto'syaaseedaajyam greeshma idhmah sharaddhavih || 14 ||
सप्तास्यासन् परिधयस्त्रिः सप्त समिधः कृताः । देवा यद्यज्ञं तन्वाना अबध्नन् पुरुषं पशुम् ॥ १५ ॥
Saptaasyaasan paridhayastrih sapta samidhah krutaah | Devaa yadyajnam tanvaanaa abadhnan purusham pashum || 15 ||
यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् । ते ह नाकं महिमानः सचन्त यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥ १६ ॥
Yajnena yajnamayajanta devaastaani dharmaani prathamaanyaasan | Te ha naakam mahimaanah sachanta yatra poorve saadhyaah santi devaah || 16 ||
॥ इति शुक्लयजुर्वेदीयपुरुषसूक्तं सम्पूर्णम् ॥
|| Iti shuklayajurvedeeyapurushasooktam sampoornam ||