त्रिगुणात्मक त्रैमूर्ती दत्त हा जाणा । त्रिगुणी अवतार त्रैलोक्य राणा । नेति नेति शब्द न ये अनुमाना । सुरवर मुनिजन योगी समाधि न ये ध्याना ॥ १ ॥
Trigunaatmak traimoortee datta haa jaanaa | Trigunee avataar trailokya raanaa | Neti neti shabda na ye anumaanaa | Suravar munijan yogee samaadhi na ye dhyaanaa || 1 ||
जय देव जय देव जय श्रीगुरुदत्ता । आरती ओवाळिता हरली भवचिंता ॥
Jay dev jay dev jay shreegurudattaa | Aaratee ovaalitaa haralee bhavachintaa ||
सबाह्य अभ्यंतरी तू एक दत्त । अभाग्यासी कैची कळेल ही मात । पराही परतली तेथे कैचा हेत । जन्ममरणाचा पुरलासे अंत ॥ २ ॥
Sabaahya abhyantaree too ek datta | Abhaagyaasee kaichee kalel hee maat | Paraahee paratalee tethe kaichaa het | Janmamaranaachaa puralaase ant || 2 ||
दत्त येऊनिया उभा ठाकला । सद्भावे साष्टांगे प्रणिपात केला । प्रसन्न होऊनी आशीर्वाद दिधला । जन्ममरणाचा फेरा चुकविला ॥ ३ ॥
Datta yeooniyaa ubhaa thaakalaa | Sadbhaave saashtaange pranipaat kelaa | Prasanna hooonee aasheervaad didhalaa | Janmamaranaachaa pheraa chukavilaa || 3 ||
दत्त दत्त ऐसे लागले ध्यान । हरपले मन झाले उन्मन । मीतूपणाची झाली बोळवण । एका जनार्दनी श्रीदत्तध्यान ॥ ४ ॥
Datta datta aise laagale dhyaan | Harapale man jhaale unman | Meetoopanaachee jhaalee bolavan | Ekaa janaardanee shreedattadhyaan || 4 ||