पसायदान
Pasaayadaan
आतां विश्वात्मकें देवें । येणें वाग्यज्ञें तोषावें । तोषोनि मज द्यावें । पसायदान हें ॥ १ ॥
Aataa vishvaatmake deve | yene vaagyadnye toshaave | Toshoni maj dyaave | pasaayadaan he || 1 ||
जे खळांची व्यंकटी सांडो । तयां सत्कर्मीं रती वाढो । भूतां परस्परें पडो । मैत्र जीवाचें ॥ २ ॥
Je khalaanchee vyankatee saando | tayaa satkarmee ratee vaadho | Bhootaa paraspare pado | maitra jeevaache || 2 ||
दुरिताचें तिमिर जावो । विश्व स्वधर्मसूर्यें पाहो । जो जें वांछील तो तें लाहो । प्राणिजात ॥ ३ ॥
Duritaache timir jaavo | vishva svadharmasoorye paaho | Jo je vaanchheel to te laaho | praanijaat || 3 ||
वर्षत सकळमंगळीं । ईश्वर निष्ठांची मांदियाळी । अनवरत भूमंडळीं । भेटतु भूतां ॥ ४ ॥
Varshat sakalamangalee | eeshvar nishthaanchee maandiyaalee | Anavarat bhoomandalee | bhetatu bhootaa || 4 ||
चलां कल्पतरूंचे अरव । चेतना चिंतामणीचें गांव । बोलते जे अर्णव । पीयूषाचे ॥ ५ ॥
Chalaa kalpataroonche arav | chetanaa chintaamaneeche gaanv | Bolate je arnav | peeyooshaache || 5 ||
चंद्रमे जे अलांछन । मार्तंड जे तापहीन । ते सर्वांही सदा सज्जन । सोयरे होतु ॥ ६ ॥
Chandrame je alaanchhan | maartand je taapaheen | Te sarvaanhee sadaa sajjan | soyare hotu || 6 ||
किंबहुना सर्वसुखीं । पूर्ण होऊनि तिहीं लोकीं । भजिजो आदिपुरुखीं । अखंडित ॥ ७ ॥
Kimbahunaa sarvasukhee | poorna hoooni tihee lokee | Bhajijo aadipurukhee | akhandit || 7 ||
आणि ग्रंथोपजीविये । विशेषीं लोकीं इयें । दृष्टादृष्ट विजयें । होआवें जी ॥ ८ ॥
Aani granthopajeeviye | visheshee lokee iye | Drushtaadrushta vijaye | hoaave jee || 8 ||
तेथ म्हणे श्रीविश्वेशरावो । हा होईल दानपसावो । येणें वरें ज्ञानदेवो । सुखिया झाला ॥ ९ ॥
Teth mhane shreevishvesharaavo | haa hoeel daanapasaavo | Yene vare dnyaanadevo | sukhiyaa jhaalaa || 9 ||