# Manache Shlok · मनाचे श्लोक

- Type: Shloka
- Language: Marathi
- Verses: 205
- Verified: yes
- Read in the app: https://pocketpothi.com/read?t=manache-shlok
- Share link: https://pocketpothi.com/p/c8
- Page: https://pocketpothi.com/texts/manache-shlok

## Text (Devanagari, with simple Roman spelling below each verse)

गणाधीश जो ईश सर्वां गुणांचा ।  
मुळारंभ आरंभ तो निर्गुणाचा ॥  
नमूं शारदा मूळ चत्वार वाचा ।  
गमूं पंथ आनंत या राघवाचा ॥ १ ॥  

_Ganaadheesh jo eesh sarvaa gunaanchaa | / Mulaarambh aarambh to nirgunaachaa || / Namoo shaaradaa mool chatvaar vaachaa | / Gamoo panth aanant yaa raaghavaachaa || 1 ||_

मना सज्जना भक्तिपंथेचि जावें ।  
तरी श्रीहरी पाविजेतो स्वभावें ॥  
जनीं निंद्य तें सर्व सोडूनि द्यावें ।  
जनीं वंद्य ते सर्व भावे करावे ॥ २ ॥  

_Manaa sajjanaa bhaktipanthechi jaave | / Taree shreeharee paavijeto svabhaave || / Janee nindya te sarva sodooni dyaave | / Janee vandya te sarva bhaave karaave || 2 ||_

प्रभाते मनी राम चिंतीत जावा ।  
पुढे वैखरी राम आधी वदावा ॥  
सदाचार हा थोर सांडूं नये तो ।  
जनीं तोचि तो मानवी धन्य होतो ॥ ३ ॥  

_Prabhaate manee raam chinteet jaavaa | / Pudhe vaikharee raam aadhee vadaavaa || / Sadaachaar haa thor saandoo naye to | / Janee tochi to maanavee dhanya hoto || 3 ||_

मना वासना दुष्ट कामा न ये रे ।  
मना सर्वथा पापबुद्धी नको रे ॥  
मना सर्वथा नीति सोडूं नको हो ।  
मना अंतरीं सार वीचार राहो ॥ ४ ॥  

_Manaa vaasanaa dushta kaamaa na ye re | / Manaa sarvathaa paapabuddhee nako re || / Manaa sarvathaa neeti sodoo nako ho | / Manaa antaree saar veechaar raaho || 4 ||_

मना पापसंकल्प सोडूनि द्यावा ।  
मना सत्यसंकल्प जीवीं धरावा ॥  
मना कल्पना ते नको वीषयांची ।  
विकारे घडे हो जनी सर्व ची ची ॥ ५ ॥  

_Manaa paapasankalpa sodooni dyaavaa | / Manaa satyasankalpa jeevee dharaavaa || / Manaa kalpanaa te nako veeshayaanchee | / Vikaare ghade ho janee sarva chee chee || 5 ||_

नको रे मना क्रोध हा खेदकारी ।  
नको रे मना काम नाना विकारी ॥  
नको रे मना सर्वदा अंगिकारू ।  
नको रे मना मत्सरु दंभ भारु ॥ ६ ॥  

_Nako re manaa krodh haa khedakaaree | / Nako re manaa kaam naanaa vikaaree || / Nako re manaa sarvadaa angikaaroo | / Nako re manaa matsaru dambh bhaaru || 6 ||_

मना श्रेष्ठ धारिष्ट जीवीं धरावे ।  
मना बोलणे नीच सोशीत जावें ॥  
स्वयें सर्वदा नम्र वाचे वदावे ।  
मना सर्व लोकांसि रे नीववावें ॥ ७ ॥  

_Manaa shreshtha dhaarishta jeevee dharaave | / Manaa bolane neech sosheet jaave || / Svaye sarvadaa namra vaache vadaave | / Manaa sarva lokaansi re neevavaave || 7 ||_

देहे त्यागितां कीर्ति मागें उरावी ।  
मना सज्जना हेचि क्रीया धरावी ॥  
मना चंदनाचे परी त्वां झिजावे ।  
परी अंतरीं सज्जना नीववावे ॥ ८ ॥  

_Dehe tyaagitaa keerti maage uraavee | / Manaa sajjanaa hechi kreeyaa dharaavee || / Manaa chandanaache paree tvaa jhijaave | / Paree antaree sajjanaa neevavaave || 8 ||_

नको रे मना द्रव्य ते पूढिलांचे ।  
अति स्वार्थबुद्धी नुरे पाप सांचे ॥  
घडे भोगणे पाप ते कर्म खोटे ।  
न होतां मनासारिखें दु:ख मोठे ॥ ९ ॥  

_Nako re manaa dravya te poodhilaanche | / Ati svaarthabuddhee nure paap saanche || / Ghade bhogane paap te karma khote | / Na hotaa manaasaarikhe du:kha mothe || 9 ||_

सदा सर्वदा प्रीती रामीं धरावी ।  
सुखाची स्वयें सांडि जीवी करावी ॥  
देहेदु:ख ते सूख मानीत जावे ।  
विवेके सदा स्वस्वरुपीं भरावें ॥ १० ॥  

_Sadaa sarvadaa preetee raamee dharaavee | / Sukhaachee svaye saandi jeevee karaavee || / Dehedu:kha te sookh maaneet jaave | / Viveke sadaa svasvarupee bharaave || 10 ||_

जनीं सर्वसूखी असा कोण आहे ।  
विचारें मना तुंचि शोधुनि पाहे ॥  
मना त्वांचि रे पूर्वसंचीत केले ।  
तयासारिखे भोगणें प्राप्त जाले ॥ ११ ॥  

_Janee sarvasookhee asaa kon aahe | / Vichaare manaa tunchi shodhuni paahe || / Manaa tvaanchi re poorvasancheet kele | / Tayaasaarikhe bhogane praapta jaale || 11 ||_

मना मानसीं दु:ख आणूं नको रे ।  
मना सर्वथा शोक चिंता नको रे ॥  
विवेके देहेबुद्धि सोडूनि द्यावी ।  
विदेहीपणें मुक्ति भोगीत जावी ॥ १२ ॥  

_Manaa maanasee du:kha aanoo nako re | / Manaa sarvathaa shok chintaa nako re || / Viveke dehebuddhi sodooni dyaavee | / Videheepane mukti bhogeet jaavee || 12 ||_

मना सांग पां रावणा काय जाले ।  
अकस्मात ते राज्य सर्वै बुडाले ॥  
म्हणोनी कुडी वासना सांड वेगीं ।  
बळे लागला काळ हा पाठिलागी ॥ १३ ॥  

_Manaa saang paa raavanaa kaay jaale | / Akasmaat te raajya sarvai budaale || / Mhanonee kudee vaasanaa saand vegee | / Bale laagalaa kaal haa paathilaagee || 13 ||_

जिवा कर्मयोगे जनीं जन्म जाला ।  
परी शेवटीं काळमूखीं निमाला ॥  
महाथोर ते मृत्युपंथेचि गेले ।  
कितीएक ते जन्मले आणि मेले ॥ १४ ॥  

_Jivaa karmayoge janee janma jaalaa | / Paree shevatee kaalamookhee nimaalaa || / Mahaathor te mrutyupanthechi gele | / Kiteeek te janmale aani mele || 14 ||_

मना पाहतां सत्य हे मृत्युभूमी ।  
जितां बोलती सर्वही जीव मी मी ॥  
चिरंजीव हे सर्वही मानिताती ।  
अकस्मात सांडूनिया सर्व जाती ॥ १५ ॥  

_Manaa paahataa satya he mrutyubhoomee | / Jitaa bolatee sarvahee jeev mee mee || / Chiranjeev he sarvahee maanitaatee | / Akasmaat saandooniyaa sarva jaatee || 15 ||_

मरे एक त्याचा दुजा शोक वाहे ।  
अकस्मात तोही पुढे जात आहे ॥  
पुरेना जनीं लोभ रे क्षोभ त्याते ।  
म्हणोनी जनीं मागुता जन्म घेते ॥ १६ ॥  

_Mare ek tyaachaa dujaa shok vaahe | / Akasmaat tohee pudhe jaat aahe || / Purenaa janee lobh re kshobh tyaate | / Mhanonee janee maagutaa janma ghete || 16 ||_

मनीं मानवा व्यर्थ चिंता वहाते ।  
अकस्मात होणार होऊनि जाते ॥  
घडें भोगणे सर्वही कर्मयोगे ।  
मतीमंद तें खेद मानी वियोगें ॥ १७ ॥  

_Manee maanavaa vyartha chintaa vahaate | / Akasmaat honaar hoooni jaate || / Ghade bhogane sarvahee karmayoge | / Mateemand te khed maanee viyoge || 17 ||_

मना राघवेंवीण आशा नको रे ।  
मना मानवाची नको कीर्ति तूं रे ॥  
जया वर्णिती वेद-शास्त्रे-पुराणें ।  
तया वर्णितां सर्वही श्लाघ्यवाणे ॥ १८ ॥  

_Manaa raaghavenveen aashaa nako re | / Manaa maanavaachee nako keerti too re || / Jayaa varnitee ved-shaastre-puraane | / Tayaa varnitaa sarvahee shlaaghyavaane || 18 ||_

मना सर्वथा सत्य सांडूं नको रे ।  
मना सर्वथा मिथ्य मांडूं नको रे ॥  
मना सत्य ते सत्य वाचे वदावे ।  
मना मिथ्य तें मिथ्य सोडूनि द्यावें ॥ १९ ॥  

_Manaa sarvathaa satya saandoo nako re | / Manaa sarvathaa mithya maandoo nako re || / Manaa satya te satya vaache vadaave | / Manaa mithya te mithya sodooni dyaave || 19 ||_

बहू हिंपुटी होईजे मायपोटी ।  
नको रे मना यातना तेचि मोठी ॥  
निरोधें पचे कोंडिले गर्भवासी ।  
अधोमूख रे दु:ख त्या बाळकासीं ॥ २० ॥  

_Bahoo himputee hoeeje maayapotee | / Nako re manaa yaatanaa techi mothee || / Nirodhe pache kondile garbhavaasee | / Adhomookh re du:kha tyaa baalakaasee || 20 ||_

मना वासना चूकवीं येरझारा ।  
मना कामना सांडी रे द्रव्यदारा ॥  
मना यातना थोर हे गर्भवासीं ।  
मना सज्जना भेटवीं राघवासीं ॥ २१ ॥  

_Manaa vaasanaa chookavee yerajhaaraa | / Manaa kaamanaa saandee re dravyadaaraa || / Manaa yaatanaa thor he garbhavaasee | / Manaa sajjanaa bhetavee raaghavaasee || 21 ||_

मना सज्जना हीत माझें करावें ।  
रघुनायका दृढ चित्ती धरावें ॥  
महाराज तो स्वामि वायुसुताचा ।  
जना उद्धरी नाथ लोकत्रयाचा ॥ २२ ॥  

_Manaa sajjanaa heet maajhe karaave | / Raghunaayakaa drudh chittee dharaave || / Mahaaraaj to svaami vaayusutaachaa | / Janaa uddharee naath lokatrayaachaa || 22 ||_

न बोलें मना राघवेवीण कांहीं ।  
जनी वाउगें बोलता सुख नाहीं ॥  
घडिने घडी काळ आयुष्य नेतो ।  
देहांतीं तुला कोण सोडूं पहातो? ॥ २३ ॥  

_Na bole manaa raaghaveveen kaanhee | / Janee vaauge bolataa sukh naahee || / Ghadine ghadee kaal aayushya neto | / Dehaantee tulaa kon sodoo pahaato? || 23 ||_

रघुनायकावीण वांया शिणावे ।  
जनासारिखे व्यर्थ कां वोसणावें ॥  
सदा सर्वदा नाम वाचे वसो दे ।  
अहंता मनी पापिणी ते नसो दे ॥ २४ ॥  

_Raghunaayakaaveen vaanyaa shinaave | / Janaasaarikhe vyartha kaa vosanaave || / Sadaa sarvadaa naam vaache vaso de | / Ahantaa manee paapinee te naso de || 24 ||_

मना वीट मानूं नको बोलण्याचा ।  
पुढें मागुता राम जोडेल कैंचा ॥  
सुखाची घडी लोटतां सूख आहे ।  
पुढें सर्व जाईल कांही न राहे ॥ २५ ॥  

_Manaa veet maanoo nako bolanyaachaa | / Pudhe maagutaa raam jodel kainchaa || / Sukhaachee ghadee lotataa sookh aahe | / Pudhe sarva jaaeel kaanhee na raahe || 25 ||_

देहेरक्षणाकारणें यत्न केला ।  
परी शेवटीं काळ घेउन गेला ॥  
करीं रे मना भक्ति या राघवाची ।  
पुढें अंतरीं सोडिं चिंता भवाची ॥ २६ ॥  

_Deherakshanaakaarane yatna kelaa | / Paree shevatee kaal gheun gelaa || / Karee re manaa bhakti yaa raaghavaachee | / Pudhe antaree sodi chintaa bhavaachee || 26 ||_

भवाच्या भये काय भीतोस लंडी ।  
धरीं रे मना धीर धाकासि सांडी ॥  
रघूनायकासारिखा स्वामि शीरीं ।  
नुपेक्षी कदा कोपल्या दंडधारी ॥ २७ ॥  

_Bhavaachyaa bhaye kaay bheetos landee | / Dharee re manaa dheer dhaakaasi saandee || / Raghoonaayakaasaarikhaa svaami sheeree | / Nupekshee kadaa kopalyaa dandadhaaree || 27 ||_

दिनानाथ हा राम कोदंडधारी ।  
पुढें देखतां काळ पोटीं थरारी ॥  
मना वाक्य नेमस्त हे सत्य मानीं ।  
नुपेक्षी कदा राम दासाभिमानी ॥ २८ ॥  

_Dinaanaath haa raam kodandadhaaree | / Pudhe dekhataa kaal potee tharaaree || / Manaa vaakya nemasta he satya maanee | / Nupekshee kadaa raam daasaabhimaanee || 28 ||_

पदी राघवाचे सदा ब्रीद गाजे ।  
वळें भक्तरीपूशिरी कांबि वाजे ॥  
पुरी वाहिली सर्व जेणे विमानीं ।  
नुपेक्षी कदा रामदासाभिमानी ॥ २९ ॥  

_Padee raaghavaache sadaa breed gaaje | / Vale bhaktareepooshiree kaambi vaaje || / Puree vaahilee sarva jene vimaanee | / Nupekshee kadaa raamadaasaabhimaanee || 29 ||_

समर्थाचिया सेवका वक्र पाहे ।  
असा सर्व भुमंडळी कोण आहे ॥  
जयाची लिला वर्णिती लोक तीन्ही ।  
नुपेक्षी कदा राम दासाभिमानी ॥ ३० ॥  

_Samarthaachiyaa sevakaa vakra paahe | / Asaa sarva bhumandalee kon aahe || / Jayaachee lilaa varnitee lok teenhee | / Nupekshee kadaa raam daasaabhimaanee || 30 ||_

महासंकटी सोडिले देव जेणें ।  
प्रतापे बळे आगळा सर्वगूणे ॥  
जयाते स्मरे शैलजा शूलपाणी ।  
नुपेक्षी कदा राम दासाभिमानी ॥ ३१ ॥  

_Mahaasankatee sodile dev jene | / Prataape bale aagalaa sarvagoone || / Jayaate smare shailajaa shoolapaanee | / Nupekshee kadaa raam daasaabhimaanee || 31 ||_

अहल्या शिळा राघवें मुक्त केली ।  
पदीं लागतां दिव्य होऊनि गेली ॥  
जया वर्णितां शीणली वेदवाणी ।  
नुपेक्षी कदा राम दासाभिमानी ॥ ३२ ॥  

_Ahalyaa shilaa raaghave mukta kelee | / Padee laagataa divya hoooni gelee || / Jayaa varnitaa sheenalee vedavaanee | / Nupekshee kadaa raam daasaabhimaanee || 32 ||_

वसे मेरुमांदार हे सृष्टिलीला ।  
शशी सूर्य तारांगणे मेघमाला ॥  
चिरंजीव केले जनी दास दोन्ही ।  
नुपेक्षी कदा राम दासाभिमानी ॥ ३३ ॥  

_Vase merumaandaar he srushtileelaa | / Shashee soorya taaraangane meghamaalaa || / Chiranjeev kele janee daas donhee | / Nupekshee kadaa raam daasaabhimaanee || 33 ||_

उपेक्षी कदा रामरुपी असेना ।  
जिवां मानवां निश्चयो तो वसेना ॥  
शिरी भार वाहेन बोले पुराणीं ।  
नुपेक्षी कदा राम दासाभिमानी ॥ ३४ ॥  

_Upekshee kadaa raamarupee asenaa | / Jivaa maanavaa nishchayo to vasenaa || / Shiree bhaar vaahen bole puraanee | / Nupekshee kadaa raam daasaabhimaanee || 34 ||_

असे हो जया अंतरी भाव जैसा ।  
वसे हो तया अंतरी देव तैसा ॥  
अनन्यास रक्षीतसे चापपाणी ।  
नुपेक्षी कदा राम दासाभिमानी ॥ ३५ ॥  

_Ase ho jayaa antaree bhaav jaisaa | / Vase ho tayaa antaree dev taisaa || / Ananyaas raksheetase chaapapaanee | / Nupekshee kadaa raam daasaabhimaanee || 35 ||_

सदा सर्वदा देव सन्नीध आहे ।  
कृपाळूपणे अल्प धारिष्ट पाहे ॥  
सुखानंद आनंद कैवल्यदानी ।  
नुपेक्षी कदा राम दासाभिमानी ॥ ३६ ॥  

_Sadaa sarvadaa dev sanneedh aahe | / Krupaaloopane alpa dhaarishta paahe || / Sukhaanand aanand kaivalyadaanee | / Nupekshee kadaa raam daasaabhimaanee || 36 ||_

सदा चक्रवाकासि मार्तंड जैसा ।  
उडी घालितो संकटी स्वामि तैसा ॥  
हरीभक्तिचा घाव गाजे निशाणी ।  
नुपेक्षी कदा राम दासाभिमानी ॥ ३७ ॥  

_Sadaa chakravaakaasi maartand jaisaa | / Udee ghaalito sankatee svaami taisaa || / Hareebhaktichaa ghaav gaaje nishaanee | / Nupekshee kadaa raam daasaabhimaanee || 37 ||_

मना प्रार्थना तूजला एक आहे ।  
रघूराज थक्कीत होऊनि पाहे ॥  
अवज्ञा कदा हो यदर्थी न कीजे ।  
मना सज्जना राघवी वस्ति कीजे ॥ ३८ ॥  

_Manaa praarthanaa toojalaa ek aahe | / Raghooraaj thakkeet hoooni paahe || / Avadnyaa kadaa ho yadarthee na keeje | / Manaa sajjanaa raaghavee vasti keeje || 38 ||_

जया वर्णिती वेद शास्त्रे पुराणे ।  
जयाचेनि योगें समाधान बाणे ॥  
तयालागिं हें सर्व चांचल्य दीजे ।  
मना सज्जना राघवी वस्ति कीजे ॥ ३९ ॥  

_Jayaa varnitee ved shaastre puraane | / Jayaacheni yoge samaadhaan baane || / Tayaalaagi he sarva chaanchalya deeje | / Manaa sajjanaa raaghavee vasti keeje || 39 ||_

मना पाविजे सर्वही सूख जेथे ।  
अति आदरें ठेविजे लक्ष तेथें ॥  
विविकें कुडी कल्पना पालटिजे ।  
मना सज्जना राघवी वस्ति कीजे ॥ ४० ॥  

_Manaa paavije sarvahee sookh jethe | / Ati aadare thevije laksha tethe || / Vivike kudee kalpanaa paalatije | / Manaa sajjanaa raaghavee vasti keeje || 40 ||_

बहू हिंडतां सौख्य होणार नाहीं ।  
शिणावे परी नातुडे हीत कांहीं ॥  
विचारें बरें अंतरा बोधवीजे ।  
मना सज्जना राघवीं वस्ति कीजे ॥ ४१ ॥  

_Bahoo hindataa saukhya honaar naahee | / Shinaave paree naatude heet kaanhee || / Vichaare bare antaraa bodhaveeje | / Manaa sajjanaa raaghavee vasti keeje || 41 ||_

बहुतांपरी हेंचि आतां धरावें ।  
रघूनायका आपुलेसे करावें ॥  
दिनानाथ हें तोडरीं ब्रीद गाजे ।  
मना सज्जना राघवीं वस्ति कीजे ॥ ४२ ॥  

_Bahutaamparee henchi aataa dharaave | / Raghoonaayakaa aapulese karaave || / Dinaanaath he todaree breed gaaje | / Manaa sajjanaa raaghavee vasti keeje || 42 ||_

मना सज्जना एक जीवीं धरावें ।  
जनी आपुलें हीत तूवां करावें ॥  
रघूनायकावीण बोलो नको हो ।  
सदा मानसीं तो निजध्यास राहो ॥ ४३ ॥  

_Manaa sajjanaa ek jeevee dharaave | / Janee aapule heet toovaa karaave || / Raghoonaayakaaveen bolo nako ho | / Sadaa maanasee to nijadhyaas raaho || 43 ||_

मना रे जनीं मौनमुद्रा धरावी ।  
कथा आदरे राघवाची करावी ॥  
नसें राम ते धाम सोडूनि द्यावे ।  
सुखालागिं आरण्य सेवीत जावे ॥ ४४ ॥  

_Manaa re janee maunamudraa dharaavee | / Kathaa aadare raaghavaachee karaavee || / Nase raam te dhaam sodooni dyaave | / Sukhaalaagi aaranya seveet jaave || 44 ||_

जयाचेनि संगे समाधान भंगे ।  
अहंता अकस्मात येऊनि लागे ॥  
तये संगतीची जनीं कोण गोडी ।  
जिये संगतीनें मती राम सोडी ॥ ४५ ॥  

_Jayaacheni sange samaadhaan bhange | / Ahantaa akasmaat yeooni laage || / Taye sangateechee janee kon godee | / Jiye sangateene matee raam sodee || 45 ||_

मना जे घडी राघवेवीण गेली ।  
जनीं आपुली ते तुवां हानि केली ॥  
रघूनायकावीण तो शीण आहे ।  
जनी दक्ष तो लक्ष लावूनि पाहे ॥ ४६ ॥  

_Manaa je ghadee raaghaveveen gelee | / Janee aapulee te tuvaa haani kelee || / Raghoonaayakaaveen to sheen aahe | / Janee daksha to laksha laavooni paahe || 46 ||_

मनीं लोचनीं श्रीहरी तोचि पाहे ।  
जनीं जाणतां मुक्त होऊनि राहे ॥  
गुणीं प्रीति राखे क्रमू साधनाचा ।  
जगीं धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा ॥ ४७ ॥  

_Manee lochanee shreeharee tochi paahe | / Janee jaanataa mukta hoooni raahe || / Gunee preeti raakhe kramoo saadhanaachaa | / Jagee dhanya to daas sarvottamaachaa || 47 ||_

सदा देवकाजीं झिजे देह ज्याचा ।  
सदा रामनामें वदे नित्य साचा ॥  
स्वधर्मेचि चाले सदा उत्तमाचा ।  
जगीं धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा ॥ ४८ ॥  

_Sadaa devakaajee jhije deh jyaachaa | / Sadaa raamanaame vade nitya saachaa || / Svadharmechi chaale sadaa uttamaachaa | / Jagee dhanya to daas sarvottamaachaa || 48 ||_

सदा बोलण्यासारिखे चालताहे ।  
अनेकीं सदा एक देवासि पाहे ॥  
सगूणी भजे लेश नाही भ्रमाचा ।  
जगीं धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा ॥ ४९ ॥  

_Sadaa bolanyaasaarikhe chaalataahe | / Anekee sadaa ek devaasi paahe || / Sagoonee bhaje lesh naahee bhramaachaa | / Jagee dhanya to daas sarvottamaachaa || 49 ||_

नसे अंतरी काम नानाविकारी ।  
उदासीन जो तापसी ब्रह्मचारी ॥  
निवाला मनीं लेश नाही तमाचा ।  
जगी धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा ॥ ५० ॥  

_Nase antaree kaam naanaavikaaree | / Udaaseen jo taapasee brahmachaaree || / Nivaalaa manee lesh naahee tamaachaa | / Jagee dhanya to daas sarvottamaachaa || 50 ||_

मदें मत्सरें सांडिली स्वार्थबुद्धी ।  
प्रपंचीक नाहीं जयातें उपाधी ॥  
सदा बोलणे नम्र वाचा सुवाचा ।  
जगी धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा ॥ ५१ ॥  

_Made matsare saandilee svaarthabuddhee | / Prapancheek naahee jayaate upaadhee || / Sadaa bolane namra vaachaa suvaachaa | / Jagee dhanya to daas sarvottamaachaa || 51 ||_

क्रमी वेळ जो तत्त्वचिंतानुवादे ।  
न लिंपे कदा दंभ वादे विवादे ॥  
करी सुखसंवाद जो उगमाचा ।  
जगी धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा ॥ ५२ ॥  

_Kramee vel jo tattvachintaanuvaade | / Na limpe kadaa dambh vaade vivaade || / Karee sukhasanvaad jo ugamaachaa | / Jagee dhanya to daas sarvottamaachaa || 52 ||_

सदा आर्जवी प्रीय जो सर्व लोकीं ।  
सदा सर्वदा सत्यवादी विवेकी ॥  
न बोले कदा मिथ्य वाचा त्रिवाचा ।  
जगी धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा ॥ ५३ ॥  

_Sadaa aarjavee preey jo sarva lokee | / Sadaa sarvadaa satyavaadee vivekee || / Na bole kadaa mithya vaachaa trivaachaa | / Jagee dhanya to daas sarvottamaachaa || 53 ||_

सदा सेवि आरण्य तारुण्यकाळीं ।  
मिळेना कदा कल्पनेचेनि मेळी ॥  
चळेना मनीं निश्चयो दृढ ज्याचा ।  
जगीं धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा ॥ ५४ ॥  

_Sadaa sevi aaranya taarunyakaalee | / Milenaa kadaa kalpanecheni melee || / Chalenaa manee nishchayo drudh jyaachaa | / Jagee dhanya to daas sarvottamaachaa || 54 ||_

नसे मानसीं नष्ट आशा दुराशा ।  
वसे अंतरीं प्रेमपाशा पिपाशा ॥  
ऋणी देव हा भक्तिभावे जयाचा ।  
जगी धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा ॥ ५५ ॥  

_Nase maanasee nashta aashaa duraashaa | / Vase antaree premapaashaa pipaashaa || / Runee dev haa bhaktibhaave jayaachaa | / Jagee dhanya to daas sarvottamaachaa || 55 ||_

दिनाचा दयाळू मनाचा मवाळू ।  
स्नेहाळू कृपाळू जनीं दासपाळू ॥  
तया अंतरी क्रोध संताप कैंचा ।  
जगीं धन्य तो दास सर्वोत्तमाचा ॥ ५६ ॥  

_Dinaachaa dayaaloo manaachaa mavaaloo | / Snehaaloo krupaaloo janee daasapaaloo || / Tayaa antaree krodh santaap kainchaa | / Jagee dhanya to daas sarvottamaachaa || 56 ||_

जगीं होइजे धन्य या रामनामे ।  
क्रिया भक्ति ऊपासना नित्य नेमे ॥  
उदासीनता तत्त्वता सार आहे ।  
सदा सर्वदा मोकळी वृत्ति राहे ॥ ५७ ॥  

_Jagee hoije dhanya yaa raamanaame | / Kriyaa bhakti oopaasanaa nitya neme || / Udaaseenataa tattvataa saar aahe | / Sadaa sarvadaa mokalee vrutti raahe || 57 ||_

नको वासना वीषयीं वृत्तिरुपें ।  
पदार्थी जडे कामना पूर्वपापें ॥  
सदा राम निष्काम चिंतीत जावा ।  
मना कल्पनालेश तोहि नसावा ॥ ५८ ॥  

_Nako vaasanaa veeshayee vruttirupe | / Padaarthee jade kaamanaa poorvapaape || / Sadaa raam nishkaam chinteet jaavaa | / Manaa kalpanaalesh tohi nasaavaa || 58 ||_

मना कल्पना कल्पितां कल्पकोटी ।  
नव्हे रे नव्हे सर्वथा रामभेटी ॥  
मनीं कामना राम नाही जयाला ।  
अती आदरे प्रीती नाही तयाला ॥ ५९ ॥  

_Manaa kalpanaa kalpitaa kalpakotee | / Navhe re navhe sarvathaa raamabhetee || / Manee kaamanaa raam naahee jayaalaa | / Atee aadare preetee naahee tayaalaa || 59 ||_

मना राम कल्पतरु कामधेनु ।  
निधी सार चिंतामणी काय वानूं ॥  
जयाचेनि योगे घडे सर्व सत्ता ।  
तया साम्यता कायसी कोण आतां ॥ ६० ॥  

_Manaa raam kalpataru kaamadhenu | / Nidhee saar chintaamanee kaay vaanoo || / Jayaacheni yoge ghade sarva sattaa | / Tayaa saamyataa kaayasee kon aataa || 60 ||_

उभा कल्पवृक्षातळीं दु:ख वाहे ।  
तया अंतरीं सर्वदा तेचि आहे ॥  
जनी सज्जनी वाद हा वाढवावा ।  
पुढें मागता शोक जीवीं धरावा ॥ ६१ ॥  

_Ubhaa kalpavrukshaatalee du:kha vaahe | / Tayaa antaree sarvadaa techi aahe || / Janee sajjanee vaad haa vaadhavaavaa | / Pudhe maagataa shok jeevee dharaavaa || 61 ||_

निजध्यास तो सर्व तुटोनि गेला ।  
बळें अंतरीं शोक संताप ठेला ॥  
सुखानंद आनंद भेदें बुडाला ।  
मना निश्चयो सर्व खेदे उडाला ॥ ६२ ॥  

_Nijadhyaas to sarva tutoni gelaa | / Bale antaree shok santaap thelaa || / Sukhaanand aanand bhede budaalaa | / Manaa nishchayo sarva khede udaalaa || 62 ||_

घरी कामधेनू पुढें ताक मागें ।  
हरीबोध सांडोनि वेवाद लागे ॥  
करी सार चिंतामणी काचखंडे ।  
तया मागतां देत आहे उदंडे ॥ ६३ ॥  

_Gharee kaamadhenoo pudhe taak maage | / Hareebodh saandoni vevaad laage || / Karee saar chintaamanee kaachakhande | / Tayaa maagataa det aahe udande || 63 ||_

अती मूढ त्या दृढ बुद्धि असेना ।  
अती काम त्या राम चित्ती वसेना ॥  
अती लोभ त्या क्षोभ होइल जाणा ।  
अती वीषयी सर्वदा दैन्यवाणा ॥ ६४ ॥  

_Atee moodh tyaa drudh buddhi asenaa | / Atee kaam tyaa raam chittee vasenaa || / Atee lobh tyaa kshobh hoil jaanaa | / Atee veeshayee sarvadaa dainyavaanaa || 64 ||_

नको दैन्यवाणें जिणे भक्तिऊणे ।  
अती मुर्ख त्या सर्वदा दु:ख दूणे ॥  
धरीं रे मना आदरें प्रीति रामी ।  
नको वासना हेमधामीं विरामीं ॥ ६५ ॥  

_Nako dainyavaane jine bhaktioone | / Atee murkha tyaa sarvadaa du:kha doone || / Dharee re manaa aadare preeti raamee | / Nako vaasanaa hemadhaamee viraamee || 65 ||_

नव्हे सार संसार हा घोर आहे ।  
मना सज्जना सत्य शोधुनि पाहे ॥  
जनीं वीष खातां पुढे सूख कैचे ।  
करीं रे मना ध्यान या राघवाचें ॥ ६६ ॥  

_Navhe saar sansaar haa ghor aahe | / Manaa sajjanaa satya shodhuni paahe || / Janee veesh khaataa pudhe sookh kaiche | / Karee re manaa dhyaan yaa raaghavaache || 66 ||_

घनश्याम हा राम लावण्यरुपी ।  
महाधीर गंभीर पूर्णप्रतापी ॥  
करी संकटीं सेवकांचा कुडावा ।  
प्रभाते मनी राम चिंतीत जावा ॥ ६७ ॥  

_Ghanashyaam haa raam laavanyarupee | / Mahaadheer gambheer poornaprataapee || / Karee sankatee sevakaanchaa kudaavaa | / Prabhaate manee raam chinteet jaavaa || 67 ||_

बळें आगळा राम कोदंडधारी ।  
महाकाळ विक्राळ तोही थरारी ॥  
पुढे मानवा किंकरा कोण केवा ।  
प्रभाते मनी राम चिंतीत जावा ॥ ६८ ॥  

_Bale aagalaa raam kodandadhaaree | / Mahaakaal vikraal tohee tharaaree || / Pudhe maanavaa kinkaraa kon kevaa | / Prabhaate manee raam chinteet jaavaa || 68 ||_

सुखानंदकारी निवारी भयातें ।  
जनीं भक्तिभावे भजावे तयातें ॥  
विवेके त्यजावा अनाचार हेवा ।  
प्रभाते मनी राम चिंतीत जावा ॥ ६९ ॥  

_Sukhaanandakaaree nivaaree bhayaate | / Janee bhaktibhaave bhajaave tayaate || / Viveke tyajaavaa anaachaar hevaa | / Prabhaate manee raam chinteet jaavaa || 69 ||_

सदा रामनामे वदा पुर्णकामें ।  
कदा बाधिजेना ऽऽ पदा नित्य नेमें ॥  
मदालस्य हा सर्व सोडोनि द्यावा ।  
प्रभाते मनी राम चिंतीत जावा ॥ ७० ॥  

_Sadaa raamanaame vadaa purnakaame | / Kadaa baadhijenaa '' padaa nitya neme || / Madaalasya haa sarva sodoni dyaavaa | / Prabhaate manee raam chinteet jaavaa || 70 ||_

जयाचेनि नामें महादोष जाती ।  
जयाचेनि नामें गती पाविजेती ॥  
जयाचेनि नामें घडे पुण्यठेवा ।  
प्रभाते मनी राम चिंतीत जावा ॥ ७१ ॥  

_Jayaacheni naame mahaadosh jaatee | / Jayaacheni naame gatee paavijetee || / Jayaacheni naame ghade punyathevaa | / Prabhaate manee raam chinteet jaavaa || 71 ||_

न वेचे कदा ग्रंथचि अर्थ काही ।  
मुखे नाम उच्चारितां कष्ट नाहीं ॥  
महाघोर संसारशत्रु जिणावा ।  
प्रभाते मनी राम चिंतीत जावा ॥ ७२ ॥  

_Na veche kadaa granthachi artha kaahee | / Mukhe naam uchchaaritaa kashta naahee || / Mahaaghor sansaarashatru jinaavaa | / Prabhaate manee raam chinteet jaavaa || 72 ||_

देहेदंडणेचे महादु:ख आहे ।  
महादु:ख तें नाम घेता न राहे ॥  
सदाशीव चिंतीतसे देवदेवा ।  
प्रभाते मनीं राम चिंतीत जावा ॥ ७३ ॥  

_Dehedandaneche mahaadu:kha aahe | / Mahaadu:kha te naam ghetaa na raahe || / Sadaasheev chinteetase devadevaa | / Prabhaate manee raam chinteet jaavaa || 73 ||_

बहुतांपरी संकटे साधनांची ।  
व्रते दान उद्यापने ती धनाची ॥  
दिनाचा दयाळू मनी आठवावा ।  
प्रभाते मनी राम चिंतीत जावा ॥ ७४ ॥  

_Bahutaamparee sankate saadhanaanchee | / Vrate daan udyaapane tee dhanaachee || / Dinaachaa dayaaloo manee aathavaavaa | / Prabhaate manee raam chinteet jaavaa || 74 ||_

समस्तामधे सार साचार आहे ।  
कळेना तरी सर्व शोधुन पाहे ॥  
जिवा संशयो वाउगा तो त्यजावा ।  
प्रभाते मनी राम चिंतीत जावा ॥ ७५ ॥  

_Samastaamadhe saar saachaar aahe | / Kalenaa taree sarva shodhun paahe || / Jivaa sanshayo vaaugaa to tyajaavaa | / Prabhaate manee raam chinteet jaavaa || 75 ||_

नव्हे कर्म ना धर्म ना योग कांही ।  
नव्हे भोग ना त्याग ना सांग पाहीं ॥  
म्हणे दास विश्वास नामी धरावा ।  
प्रभाते मनी राम चिंतीत जावा ॥ ७६ ॥  

_Navhe karma naa dharma naa yog kaanhee | / Navhe bhog naa tyaag naa saang paahee || / Mhane daas vishvaas naamee dharaavaa | / Prabhaate manee raam chinteet jaavaa || 76 ||_

करी काम निष्काम या राघवाचे ।  
करी रुप स्वरुप सर्वां जिवांचे ॥  
करि छंद निर्द्वद्व हे गुण गातां ।  
हरीकीर्तनी वृत्तिविश्वास होतां ॥ ७७ ॥  

_Karee kaam nishkaam yaa raaghavaache | / Karee rup svarup sarvaa jivaanche || / Kari chhand nirdvadva he gun gaataa | / Hareekeertanee vruttivishvaas hotaa || 77 ||_

अहो ज्या नरा रामविश्वास नाहीं ।  
तया पामरा बाधिजे सर्व कांही ॥  
महाराज तो स्वामि कैवल्यदाता ।  
वृथा वाहणें देहसंसारचिंता ॥ ७८ ॥  

_Aho jyaa naraa raamavishvaas naahee | / Tayaa paamaraa baadhije sarva kaanhee || / Mahaaraaj to svaami kaivalyadaataa | / Vruthaa vaahane dehasansaarachintaa || 78 ||_

मना पावना भावना राघवाची ।  
धरी अंतरीं सोडिं चिंता भवाची ॥  
भवाची जिवा मानवा भूलि ठेली ।  
नसे वस्तुचि धारणा व्यर्थ गेली ॥ ७९ ॥  

_Manaa paavanaa bhaavanaa raaghavaachee | / Dharee antaree sodi chintaa bhavaachee || / Bhavaachee jivaa maanavaa bhooli thelee | / Nase vastuchi dhaaranaa vyartha gelee || 79 ||_

धरा श्रीवरा त्या हरा अंतराते ।  
तरा दुस्तरा त्या परा सागराते ॥  
सरा वीसरा त्या भरा दुर्भराते ।  
करा नीकरा त्या खरा मत्सराते ॥ ८० ॥  

_Dharaa shreevaraa tyaa haraa antaraate | / Taraa dustaraa tyaa paraa saagaraate || / Saraa veesaraa tyaa bharaa durbharaate | / Karaa neekaraa tyaa kharaa matsaraate || 80 ||_

मना मत्सरे नाम सांडूं नको हो ।  
अती आदरे हा निजध्यास राहो ॥  
समस्तांमधे नाम हे सार आहे ।  
दुजी तूळणा तूळितांही न साहे ॥ ८१ ॥  

_Manaa matsare naam saandoo nako ho | / Atee aadare haa nijadhyaas raaho || / Samastaammadhe naam he saar aahe | / Dujee toolanaa toolitaanhee na saahe || 81 ||_

बहु नाम या रामनामी तुळेना ।  
अभाग्या नरा पामरा हे कळेंना ॥  
विषा औषधा घेतले पार्वतीशे ।  
जिवा मानवा किंकरा कोण पुसे ॥ ८२ ॥  

_Bahu naam yaa raamanaamee tulenaa | / Abhaagyaa naraa paamaraa he kalennaa || / Vishaa aushadhaa ghetale paarvateeshe | / Jivaa maanavaa kinkaraa kon puse || 82 ||_

जेणे जाळिला काम तो राम ध्यातो ।  
उमेसी अती आदरें गूण गातो ॥  
बहु ज्ञान वैराग्य सामर्थ्य जेथें ।  
परी अंतरी नामविश्वास तेथें ॥ ८३ ॥  

_Jene jaalilaa kaam to raam dhyaato | / Umesee atee aadare goon gaato || / Bahu dnyaan vairaagya saamarthya jethe | / Paree antaree naamavishvaas tethe || 83 ||_

विठोने शिरी वाहिला देवराणा ।  
तया अंतरी ध्यास रे त्यासि नेणा ॥  
निवाला स्वये तापसी चंद्रमौळी ।  
जिवा सोडवी राम हा अंतकाळीं ॥ ८४ ॥  

_Vithone shiree vaahilaa devaraanaa | / Tayaa antaree dhyaas re tyaasi nenaa || / Nivaalaa svaye taapasee chandramaulee | / Jivaa sodavee raam haa antakaalee || 84 ||_

भजा राम विश्राम योगेश्वरांचा ।  
जपू नेमिला नेम गौरीहराचा ॥  
स्वये नीववी तापसी चंद्रमौळी ।  
तुम्हां सोडवी राम हा अंतकाळीं ॥ ८५ ॥  

_Bhajaa raam vishraam yogeshvaraanchaa | / Japoo nemilaa nem gaureeharaachaa || / Svaye neevavee taapasee chandramaulee | / Tumhaa sodavee raam haa antakaalee || 85 ||_

मुखी राम विश्राम तेथेचि आहे ।  
सदानंद आनंद सेवोनि आहे ॥  
तयावीण तो शीण संदेहकारी ।  
निजधाम हे नाम शोकापहारी ॥ ८६ ॥  

_Mukhee raam vishraam tethechi aahe | / Sadaanand aanand sevoni aahe || / Tayaaveen to sheen sandehakaaree | / Nijadhaam he naam shokaapahaaree || 86 ||_

मुखी राम त्या काम बाधुं शकेना ।  
गुणे इष्ट धारिष्ट त्याचे चुकेना ॥  
हरीभक्त तो शक्त कामास भारी ।  
जगीं धन्य तो मारुती ब्रह्मचारी ॥ ८७ ॥  

_Mukhee raam tyaa kaam baadhu shakenaa | / Gune ishta dhaarishta tyaache chukenaa || / Hareebhakta to shakta kaamaas bhaaree | / Jagee dhanya to maarutee brahmachaaree || 87 ||_

बहू चांगले नाम या राघवाचे ।  
अती साजिरे स्वल्प सोपे फुकाचे ॥  
करी मूळ निर्मूळ घेता भवाचे ।  
जिवां मानवां हेंचि कैवल्य साचें ॥ ८८ ॥  

_Bahoo chaangale naam yaa raaghavaache | / Atee saajire svalpa sope phukaache || / Karee mool nirmool ghetaa bhavaache | / Jivaa maanavaa henchi kaivalya saache || 88 ||_

जनीं भोजनी नाम वाचे वदावें ।  
अती आदरे गद्यघोषे म्हणावे ॥  
हरीचिंतने अन्न सेवीत जावे ।  
तरी श्रीहरी पाविजेतो स्वभावें ॥ ८९ ॥  

_Janee bhojanee naam vaache vadaave | / Atee aadare gadyaghoshe mhanaave || / Hareechintane anna seveet jaave | / Taree shreeharee paavijeto svabhaave || 89 ||_

न ये राम वाणी तया थोर हाणी ।  
जनीं व्यर्थ प्राणी तया नाम कोणी ॥  
हरीनाम हें वेदशास्त्रीं पुराणीं ।  
बहू आगळे बोलिली व्यासवाणी ॥ ९० ॥  

_Na ye raam vaanee tayaa thor haanee | / Janee vyartha praanee tayaa naam konee || / Hareenaam he vedashaastree puraanee | / Bahoo aagale bolilee vyaasavaanee || 90 ||_

नको वीट मानूं रघुनायकाचा ।  
अती आदरे बोलिजे राम वाचा ॥  
न वेंचे मुखी सांपडे रे फुकाचा ।  
करीं घोष त्या जानकीवल्लभाचा ॥ ९१ ॥  

_Nako veet maanoo raghunaayakaachaa | / Atee aadare bolije raam vaachaa || / Na venche mukhee saampade re phukaachaa | / Karee ghosh tyaa jaanakeevallabhaachaa || 91 ||_

अती आदरें सर्वही नामघोषे ।  
गिरीकंदरी जाइजे दूरि दोषें ॥  
हरी तिष्ठतू तोषला नामघोषें ।  
विशेषें हरामानसीं रामपीसें ॥ ९२ ॥  

_Atee aadare sarvahee naamaghoshe | / Gireekandaree jaaije doori doshe || / Haree tishthatoo toshalaa naamaghoshe | / Visheshe haraamaanasee raamapeese || 92 ||_

जगीं पाहतां देव हा अन्नदाता ।  
तया लागली तत्त्वता सार चिंता ॥  
तयाचे मुखी नाम घेता फुकाचे ।  
मना सांग पां रे तुझे काय वेंचे ॥ ९३ ॥  

_Jagee paahataa dev haa annadaataa | / Tayaa laagalee tattvataa saar chintaa || / Tayaache mukhee naam ghetaa phukaache | / Manaa saang paa re tujhe kaay venche || 93 ||_

तिन्ही लोक जाळुं शके कोप येतां ।  
निवाला हरु तो मुखे नाम घेतां ॥  
जपे आदरें पार्वती विश्वमाता ।  
म्हणोनी म्हणा तेंचि हे नाम आतां ॥ ९४ ॥  

_Tinhee lok jaalu shake kop yetaa | / Nivaalaa haru to mukhe naam ghetaa || / Jape aadare paarvatee vishvamaataa | / Mhanonee mhanaa tenchi he naam aataa || 94 ||_

अजामेळ पापी वदे पुत्रकामे ।  
तया मुक्ति नारायणाचेनि नामें ॥  
शुकाकारणे कुंटणी राम वाणी ।  
मुखें बोलतां ख्याति जाली पुराणीं ॥ ९५ ॥  

_Ajaamel paapee vade putrakaame | / Tayaa mukti naaraayanaacheni naame || / Shukaakaarane kuntanee raam vaanee | / Mukhe bolataa khyaati jaalee puraanee || 95 ||_

महाभक्त प्रल्हाद हा दैत्यकूळीं ।  
जपे रामनामावळी नित्यकाळीं ॥  
पिता पापरुपी तया देखवेना ।  
जनी दैत्य तो नाम मुखे म्हणेना ॥ ९६ ॥  

_Mahaabhakta pralhaad haa daityakoolee | / Jape raamanaamaavalee nityakaalee || / Pitaa paaparupee tayaa dekhavenaa | / Janee daitya to naam mukhe mhanenaa || 96 ||_

मुखी नाम नाहीं तया मुक्ति कैंची ।  
अहंतागुणे यातना ते फुकाची ॥  
पुढे अंत येईल तो दैन्यवाणा ।  
म्हणोनि म्हणा रे म्हणा देवराणा ॥ ९७ ॥  

_Mukhee naam naahee tayaa mukti kainchee | / Ahantaagune yaatanaa te phukaachee || / Pudhe ant yeeel to dainyavaanaa | / Mhanoni mhanaa re mhanaa devaraanaa || 97 ||_

हरीनाम नेमस्त पाषाण तारी ।  
बहु तारीले मानवी देहधारी ॥  
तया रामनामीं सदा जो विकल्पी ।  
वदेना कदा जीव तो पापरूपी ॥ ९८ ॥  

_Hareenaam nemasta paashaan taaree | / Bahu taareele maanavee dehadhaaree || / Tayaa raamanaamee sadaa jo vikalpee | / Vadenaa kadaa jeev to paaparoopee || 98 ||_

जगीं धन्य वाराणसी पुण्यराशी ।  
तयेमाजि आतां गतीं पूर्वजांसी ॥  
मुखे रामनामावळी नित्य काळीं ।  
जिवा हित सांगे सदा चंद्रमौळी ॥ ९९ ॥  

_Jagee dhanya vaaraanasee punyaraashee | / Tayemaaji aataa gatee poorvajaansee || / Mukhe raamanaamaavalee nitya kaalee | / Jivaa hit saange sadaa chandramaulee || 99 ||_

यथासांग रे कर्म तेंहि घडेना ।  
घडे धर्म तें पुण्य गांठी पडेना ॥  
दया पाहतां सर्व भुतीं असेना ।  
फुकाचे मुखी नाम तेंही वसेना ॥ १०० ॥  

_Yathaasaang re karma tenhi ghadenaa | / Ghade dharma te punya gaanthee padenaa || / Dayaa paahataa sarva bhutee asenaa | / Phukaache mukhee naam tenhee vasenaa || 100 ||_

जया नावडे नाम त्या यम जाची ।  
विकल्पे उठे तर्क त्या नर्क ची ची ॥  
म्हणोनि अती आदरे नाम घ्यावे ।  
मुखे बोलतां दोष जाती स्वभावें ॥ १०१ ॥  

_Jayaa naavade naam tyaa yam jaachee | / Vikalpe uthe tarka tyaa narka chee chee || / Mhanoni atee aadare naam ghyaave | / Mukhe bolataa dosh jaatee svabhaave || 101 ||_

अती लीनता सर्वभावे स्वभावें ।  
जना सज्जनालागिं संतोषवावे ॥  
देहे कारणीं सर्व लावीत जावें ।  
सगूणीं अती आदरेसी भजावें ॥ १०२ ॥  

_Atee leenataa sarvabhaave svabhaave | / Janaa sajjanaalaagi santoshavaave || / Dehe kaaranee sarva laaveet jaave | / Sagoonee atee aadaresee bhajaave || 102 ||_

हरीकीर्तनीं प्रीति रामीं धरावी ।  
देहेबुद्धि नीरूपणीं वीसरावी ॥  
परद्रव्य आणीक कांता परावी ।  
यदर्थीं मना सांडि जीवीं करावी ॥ १०३ ॥  

_Hareekeertanee preeti raamee dharaavee | / Dehebuddhi neeroopanee veesaraavee || / Paradravya aaneek kaantaa paraavee | / Yadarthee manaa saandi jeevee karaavee || 103 ||_

क्रियेवीण नानापरी बोलिजेंते ।  
परी चित्त दुश्चीत तें लाजवीतें ॥  
मना कल्पना धीट सैराट धांवे ।  
तया मानवा देव कैसेनि पावे ॥ १०४ ॥  

_Kriyeveen naanaaparee bolijente | / Paree chitta dushcheet te laajaveete || / Manaa kalpanaa dheet sairaat dhaanve | / Tayaa maanavaa dev kaiseni paave || 104 ||_

विवेके क्रिया आपुली पालटावी ।  
अती आदरे शुद्ध क्रीया धरावी ॥  
जनीं बोलण्यासारिखे चाल बापा ।  
मना कल्पना सोडिं संसारतापा ॥ १०५ ॥  

_Viveke kriyaa aapulee paalataavee | / Atee aadare shuddha kreeyaa dharaavee || / Janee bolanyaasaarikhe chaal baapaa | / Manaa kalpanaa sodi sansaarataapaa || 105 ||_

बरी स्नानसंध्या करी एकनिष्ठा ।  
विवेके मना आवरी स्थानभ्रष्टा ॥  
दया सर्वभुतीं जया मानवाला ।  
सदा प्रेमळू भक्तिभावे निवाला ॥ १०६ ॥  

_Baree snaanasandhyaa karee ekanishthaa | / Viveke manaa aavaree sthaanabhrashtaa || / Dayaa sarvabhutee jayaa maanavaalaa | / Sadaa premaloo bhaktibhaave nivaalaa || 106 ||_

मना कोपआरोपणा ते नसावी ।  
मना बुद्धि हे साधुसंगी वसावी ॥  
मना नष्ट चांडाळ तो संग त्यागीं ।  
मना होइ रे मोक्षभागी विभागी ॥ १०७ ॥  

_Manaa kopaaaropanaa te nasaavee | / Manaa buddhi he saadhusangee vasaavee || / Manaa nashta chaandaal to sang tyaagee | / Manaa hoi re mokshabhaagee vibhaagee || 107 ||_

मना सर्वदा सज्जनाचेनि योगें ।  
क्रिया पालटे भक्तिभावार्थ लागे ॥  
क्रियेवीण वाचाळता ते निवारी ।  
तुटे वाद संवाद तो हीतकारी ॥ १०८ ॥  

_Manaa sarvadaa sajjanaacheni yoge | / Kriyaa paalate bhaktibhaavaartha laage || / Kriyeveen vaachaalataa te nivaaree | / Tute vaad sanvaad to heetakaaree || 108 ||_

जनीं वादवेवाद सोडूनि द्यावा ।  
जनीं वादसंवाद सूखे करावा ॥  
जगीं तोचि तो शोकसंतापहारी ।  
तुटे वाद संवाद तो हीतकारी ॥ १०९ ॥  

_Janee vaadavevaad sodooni dyaavaa | / Janee vaadasanvaad sookhe karaavaa || / Jagee tochi to shokasantaapahaaree | / Tute vaad sanvaad to heetakaaree || 109 ||_

तुटे वाद संवाद त्याते म्हणावें ।  
विवेके अहंभाव यातें जिणावें ॥  
अहंतागुणे वाद नाना विकारी ।  
तुटे वाद संवाद तो हीतकारी ॥ ११० ॥  

_Tute vaad sanvaad tyaate mhanaave | / Viveke ahambhaav yaate jinaave || / Ahantaagune vaad naanaa vikaaree | / Tute vaad sanvaad to heetakaaree || 110 ||_

हिताकारणे बोलणे सत्य आहे ।  
हिताकारणे सर्व शोधुनि पाहें ॥  
हितकारणे बंड पाखांड वारी ।  
तुटे वाद संवाद तो हीतकारी ॥ १११ ॥  

_Hitaakaarane bolane satya aahe | / Hitaakaarane sarva shodhuni paahe || / Hitakaarane band paakhaand vaaree | / Tute vaad sanvaad to heetakaaree || 111 ||_

जनीं सांगतां ऐकता जन्म गेला ।  
परी वादवेवाद तैसाचि ठेला ॥  
उठे संशयो वाद हा दंभधारी ।  
तुटे वाद संवाद तो हीतकारी ॥ ११२ ॥  

_Janee saangataa aikataa janma gelaa | / Paree vaadavevaad taisaachi thelaa || / Uthe sanshayo vaad haa dambhadhaaree | / Tute vaad sanvaad to heetakaaree || 112 ||_

जनी हीत पंडीत सांडीत गेले ।  
अहंतागुणे ब्रह्मराक्षस जाले ॥  
तयाहून व्युत्पन्न तो कोण आहे ।  
मना सर्व जाणीव सांडुनि राहे ॥ ११३ ॥  

_Janee heet pandeet saandeet gele | / Ahantaagune brahmaraakshas jaale || / Tayaahoon vyutpanna to kon aahe | / Manaa sarva jaaneev saanduni raahe || 113 ||_

फुकाचे मुखी बोलतां काय वेचे ।  
दिसंदीस अभ्यंतरी गर्व सांचे ॥  
क्रियेवीण वाचाळता व्यर्थ आहे ।  
विचारे तुझा तूंचि शोधुनि पाहे ॥ ११४ ॥  

_Phukaache mukhee bolataa kaay veche | / Disandees abhyantaree garva saanche || / Kriyeveen vaachaalataa vyartha aahe | / Vichaare tujhaa toonchi shodhuni paahe || 114 ||_

तुटे वाद संवाद तेथें करावा ।  
विविके अहंभाव हा पालटावा ॥  
जनीं बोलण्यासारिखे आचरावें ।  
क्रियापालटे भक्तिपंथेचि जावे ॥ ११५ ॥  

_Tute vaad sanvaad tethe karaavaa | / Vivike ahambhaav haa paalataavaa || / Janee bolanyaasaarikhe aacharaave | / Kriyaapaalate bhaktipanthechi jaave || 115 ||_

बहू शापिता कष्टला अंबऋषी ।  
तयाचे स्वये श्रीहरी जन्म सोशी ॥  
दिला क्षीरसिंधु तया ऊपमानी ।  
नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी ॥ ११६ ॥  

_Bahoo shaapitaa kashtalaa ambarushee | / Tayaache svaye shreeharee janma soshee || / Dilaa ksheerasindhu tayaa oopamaanee | / Nupekshee kadaa dev bhaktaabhimaanee || 116 ||_

धुरू लेकरु बापुडे दैन्यवाणे ।  
कृपा भाकितां दीधली भेटी जेणे ॥  
चिरंजीव तारांगणी प्रेमखाणी ।  
नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी ॥ ११७ ॥  

_Dhuroo lekaru baapude dainyavaane | / Krupaa bhaakitaa deedhalee bhetee jene || / Chiranjeev taaraanganee premakhaanee | / Nupekshee kadaa dev bhaktaabhimaanee || 117 ||_

गजेंदु महासंकटी वास पाहे ।  
तयाकारणे श्रीहरी धांवताहे ॥  
उडी घातली जाहला जीवदानी ।  
नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी ॥ ११८ ॥  

_Gajendu mahaasankatee vaas paahe | / Tayaakaarane shreeharee dhaanvataahe || / Udee ghaatalee jaahalaa jeevadaanee | / Nupekshee kadaa dev bhaktaabhimaanee || 118 ||_

अजामेळ पापी तया अंत आला ।  
कृपाळूपणे तो जनीं मुक्त केला ॥  
अनाथासि आधार हा चक्रपाणी ।  
नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी ॥ ११९ ॥  

_Ajaamel paapee tayaa ant aalaa | / Krupaaloopane to janee mukta kelaa || / Anaathaasi aadhaar haa chakrapaanee | / Nupekshee kadaa dev bhaktaabhimaanee || 119 ||_

विधीकारणे जाहला मत्स्य वेगीं ।  
धरी कूर्मरुपे धरा पृष्ठभागी ।  
जना रक्षणाकारणे नीच योनी ।  
नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी ॥ १२० ॥  

_Vidheekaarane jaahalaa matsya vegee | / Dharee koormarupe dharaa prushthabhaagee | / Janaa rakshanaakaarane neech yonee | / Nupekshee kadaa dev bhaktaabhimaanee || 120 ||_

महाभक्त प्रल्हाद हा कष्टवीला ।  
म्हणोनी तयाकारणे सिंह जाला ॥  
न ये ज्वाळ वीशाळ संनधि कोणी ।  
नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी ॥ १२१ ॥  

_Mahaabhakta pralhaad haa kashtaveelaa | / Mhanonee tayaakaarane sinh jaalaa || / Na ye jvaal veeshaal sannadhi konee | / Nupekshee kadaa dev bhaktaabhimaanee || 121 ||_

कृपा भाकिता जाहला वज्रपाणी ।  
तया कारणें वामनू चक्रपाणी ॥  
द्विजांकारणे भार्गवू चापपाणी ।  
नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी ॥ १२२ ॥  

_Krupaa bhaakitaa jaahalaa vajrapaanee | / Tayaa kaarane vaamanoo chakrapaanee || / Dvijaankaarane bhaargavoo chaapapaanee | / Nupekshee kadaa dev bhaktaabhimaanee || 122 ||_

अहल्येसतीलागी आरण्यपंथे ।  
कुडावा पुढे देव बंदी तयांते ॥  
बळे सोडितां घाव घालीं निशाणी ।  
नुपेक्षी कदा राम दासाभिमानी ॥ १२३ ॥  

_Ahalyesateelaagee aaranyapanthe | / Kudaavaa pudhe dev bandee tayaante || / Bale soditaa ghaav ghaalee nishaanee | / Nupekshee kadaa raam daasaabhimaanee || 123 ||_

तये द्रौपदीकारणे लागवेगे ।  
त्वरे धांवतो सर्व सांडूनि मागें ॥  
कळीलागिं जाला असे बौद्ध मौनी ।  
नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी ॥ १२४ ॥  

_Taye draupadeekaarane laagavege | / Tvare dhaanvato sarva saandooni maage || / Kaleelaagi jaalaa ase bauddha maunee | / Nupekshee kadaa dev bhaktaabhimaanee || 124 ||_

अनाथां दिनांकारणे जन्मताहे ।  
कलंकी पुढे देव होणार आहे ॥  
तया वर्णिता शीणली वेदवाणी ।  
नुपेक्षी कदा देव भक्ताभिमानी ॥ १२५ ॥  

_Anaathaa dinaankaarane janmataahe | / Kalankee pudhe dev honaar aahe || / Tayaa varnitaa sheenalee vedavaanee | / Nupekshee kadaa dev bhaktaabhimaanee || 125 ||_

जनांकारणे देव लीलावतारी ।  
बहुतांपरी आदरें वेषधारी ॥  
तया नेणती ते जन पापरूपी ।  
दुरात्मे महानष्ट चांडाळ पापी ॥ १२६ ॥  

_Janaankaarane dev leelaavataaree | / Bahutaamparee aadare veshadhaaree || / Tayaa nenatee te jan paaparoopee | / Duraatme mahaanashta chaandaal paapee || 126 ||_

जगीं धन्य तो रामसूखें निवाला ।  
कथा ऐकतां सर्व तल्लीन जाला ॥  
देहेभावना रामबोधे उडाली ।  
मनोवासना रामरूपीं बुडाली ॥ १२७ ॥  

_Jagee dhanya to raamasookhe nivaalaa | / Kathaa aikataa sarva talleen jaalaa || / Dehebhaavanaa raamabodhe udaalee | / Manovaasanaa raamaroopee budaalee || 127 ||_

मना वासना वासुदेवीं वसों दे ।  
मना कामना कामसंगी नसो दे ॥  
मना कल्पना वाउगी ते न कीजे ।  
मना सज्जना सज्जनी वस्ति कीजे ॥ १२८ ॥  

_Manaa vaasanaa vaasudevee vaso de | / Manaa kaamanaa kaamasangee naso de || / Manaa kalpanaa vaaugee te na keeje | / Manaa sajjanaa sajjanee vasti keeje || 128 ||_

गतीकारणे संगती सज्जनाची ।  
मती पालटे सूमती दुर्जनाची ॥  
रतीनायिकेचा पती नष्ट आहे ।  
म्हणोनी मनाऽतीत होवोनि राहे ॥ १२९ ॥  

_Gateekaarane sangatee sajjanaachee | / Matee paalate soomatee durjanaachee || / Rateenaayikechaa patee nashta aahe | / Mhanonee manaa'teet hovoni raahe || 129 ||_

मना अल्प संकल्प तोही नसावा ।  
सदा सत्यसंकल्प चित्तीं वसावा ॥  
जनीं जल्प वीकल्प तोही त्यजावा ।  
रमाकांत एकान्तकाळी भजावा ॥ १३० ॥  

_Manaa alpa sankalpa tohee nasaavaa | / Sadaa satyasankalpa chittee vasaavaa || / Janee jalpa veekalpa tohee tyajaavaa | / Ramaakaant ekaantakaalee bhajaavaa || 130 ||_

भजाया जनीं पाहतां राम एकू ।  
करी बाण एकू मुखी शब्द एकू ॥  
क्रिया पाहतां उद्धरे सर्व लोकू ।  
धरा जानकीनायकाचा विवेकू ॥ १३१ ॥  

_Bhajaayaa janee paahataa raam ekoo | / Karee baan ekoo mukhee shabda ekoo || / Kriyaa paahataa uddhare sarva lokoo | / Dharaa jaanakeenaayakaachaa vivekoo || 131 ||_

विचारूनि बोले विवंचूनि चाले ।  
तयाचेनि संतप्त तेही निवाले ॥  
बरें शोधल्यावीण बोलो नको हो ।  
जनी चालणे शुद्ध नेमस्त राहो ॥ १३२ ॥  

_Vichaarooni bole vivanchooni chaale | / Tayaacheni santapta tehee nivaale || / Bare shodhalyaaveen bolo nako ho | / Janee chaalane shuddha nemasta raaho || 132 ||_

हरीभक्त वीरक्त विज्ञानराशी ।  
जेणे मानसी स्थापिलें निश्चयासी ॥  
तया दर्शने स्पर्शने पुण्य जोडे ।  
तया भाषणें नष्ट संदेह मोडे ॥ १३३ ॥  

_Hareebhakta veerakta vidnyaanaraashee | / Jene maanasee sthaapile nishchayaasee || / Tayaa darshane sparshane punya jode | / Tayaa bhaashane nashta sandeh mode || 133 ||_

नसे गर्व आंगी सदा वीतरागी ।  
क्षमा शांति भोगी दयादक्ष योगी ॥  
नसे लोभ ना क्षोभ ना दैन्यवाणा ।  
इहीं लक्षणी जाणिजे योगिराणा ॥ १३४ ॥  

_Nase garva aangee sadaa veetaraagee | / Kshamaa shaanti bhogee dayaadaksha yogee || / Nase lobh naa kshobh naa dainyavaanaa | / Ihee lakshanee jaanije yogiraanaa || 134 ||_

धरीं रे मना संगती सज्जनाची ।  
जेणें वृत्ति हे पालटे दुर्जनाची ॥  
बळे भाव सद्बुद्धि सन्मार्ग लागे ।  
महाक्रुर तो काळ विक्राळ भंगे ॥ १३५ ॥  

_Dharee re manaa sangatee sajjanaachee | / Jene vrutti he paalate durjanaachee || / Bale bhaav sadbuddhi sanmaarga laage | / Mahaakrur to kaal vikraal bhange || 135 ||_

भयें व्यापिले सर्व ब्रह्मांड आहे ।  
भयातीत तें संत आनंत पाहे ॥  
जया पाहतां द्वैत कांही दिसेना ।  
भयो मानसीं सर्वथाही असेना ॥ १३६ ॥  

_Bhaye vyaapile sarva brahmaand aahe | / Bhayaateet te sant aanant paahe || / Jayaa paahataa dvait kaanhee disenaa | / Bhayo maanasee sarvathaahee asenaa || 136 ||_

जिवां श्रेष्ठ ते स्पष्ट सांगोनि गेले ।  
परी जीव अज्ञान तैसेचि ठेले ॥  
देहेबुद्धिचें कर्म खोटें टळेना ।  
जुने ठेवणें मीपणें आकळेना ॥ १३७ ॥  

_Jivaa shreshtha te spashta saangoni gele | / Paree jeev adnyaan taisechi thele || / Dehebuddhiche karma khote talenaa | / June thevane meepane aakalenaa || 137 ||_

भ्रमे नाढळे वित्त तें गुप्त जाले ।  
जिवा जन्मदारिद्र्य ठाकुनि आले ॥  
देहेबुद्धिचा निश्चयो ज्या टळेना ।  
जुने ठेवणे मीपणे आकळेना ॥ १३८ ॥  

_Bhrame naadhale vitta te gupta jaale | / Jivaa janmadaaridrya thaakuni aale || / Dehebuddhichaa nishchayo jyaa talenaa | / June thevane meepane aakalenaa || 138 ||_

पुढें पाहता सर्वही कोंदलेसें ।  
अभाग्यास हें दृश्य पाषाण भासे ॥  
अभावे कदा पुण्य गांठी पडेना ।  
जुने ठेवणे मीपणे आकळेना ॥ १३९ ॥  

_Pudhe paahataa sarvahee kondalese | / Abhaagyaas he drushya paashaan bhaase || / Abhaave kadaa punya gaanthee padenaa | / June thevane meepane aakalenaa || 139 ||_

जयाचे तया चूकले प्राप्त नाहीं ।  
गुणे गोविले जाहले दुःख देहीं ॥  
गुणावेगळी वृत्ति तेहि वळेना ।  
जुने ठेवणे मीपणे आकळेना ॥ १४० ॥  

_Jayaache tayaa chookale praapta naahee | / Gune govile jaahale duhkh dehee || / Gunaavegalee vrutti tehi valenaa | / June thevane meepane aakalenaa || 140 ||_

म्हणे दास सायास त्याचे करावे ।  
जनीं जाणता पाय त्याचे धरावे ॥  
गुरू अंजनेवीण तें आकळेना ।  
जुने ठेवणे मीपणे ते कळेना ॥ १४१ ॥  

_Mhane daas saayaas tyaache karaave | / Janee jaanataa paay tyaache dharaave || / Guroo anjaneveen te aakalenaa | / June thevane meepane te kalenaa || 141 ||_

कळेना कळेना कळेना कळेना ।  
ढळे नाढळे संशयोही ढळेना ॥  
गळेना गळेना अहंता गळेना ।  
बळें आकळेना मिळेना मिळेना ॥ १४२ ॥  

_Kalenaa kalenaa kalenaa kalenaa | / Dhale naadhale sanshayohee dhalenaa || / Galenaa galenaa ahantaa galenaa | / Bale aakalenaa milenaa milenaa || 142 ||_

अविद्यागुणे मानवा उमजेना ।  
भ्रमे चुकले हीत ते आकळेना ॥  
परीक्षेविणे बांधले दृढ नाणें ।  
परी सत्य मिथ्या असें कोण जाणें ॥ १४३ ॥  

_Avidyaagune maanavaa umajenaa | / Bhrame chukale heet te aakalenaa || / Pareekshevine baandhale drudh naane | / Paree satya mithyaa ase kon jaane || 143 ||_

जगी पाहतां साच ते काय आहे ।  
अती आदरे सत्य शोधुन पाहे ॥  
पुढे पाहतां पाहतां देव जोडे ।  
भ्रम भ्रांति अज्ञान हें सर्व मोडे ॥ १४४ ॥  

_Jagee paahataa saach te kaay aahe | / Atee aadare satya shodhun paahe || / Pudhe paahataa paahataa dev jode | / Bhram bhraanti adnyaan he sarva mode || 144 ||_

सदा वीषयो चिंतितां जीव जाला ।  
अहंभाव अज्ञान जन्मास आला ॥  
विवेके सदा स्वस्वरुपी भरावे ।  
जिवा ऊगमी जन्म नाही स्वभावें ॥ १४५ ॥  

_Sadaa veeshayo chintitaa jeev jaalaa | / Ahambhaav adnyaan janmaas aalaa || / Viveke sadaa svasvarupee bharaave | / Jivaa oogamee janma naahee svabhaave || 145 ||_

दिसे लोचनी ते नसे कल्पकोडी ।  
अकस्मात आकारले काळ मोडी ॥  
पुढे सर्व जाईल कांही न राहे ।  
मना संत आनंत शोधुनि पाहे ॥ १४६ ॥  

_Dise lochanee te nase kalpakodee | / Akasmaat aakaarale kaal modee || / Pudhe sarva jaaeel kaanhee na raahe | / Manaa sant aanant shodhuni paahe || 146 ||_

फुटेना तुटेना चळेना ढळेना ।  
सदा संचले मीपणे ते कळेना ॥  
तया एकरूपासि दूजे न साहे ।  
मना संत आनंत शोधुनि पाहें ॥ १४७ ॥  

_Phutenaa tutenaa chalenaa dhalenaa | / Sadaa sanchale meepane te kalenaa || / Tayaa ekaroopaasi dooje na saahe | / Manaa sant aanant shodhuni paahe || 147 ||_

निराकार आधार ब्रह्मादिकांचा ।  
जया सांगतां शीणली वेदवाचा ॥  
विवेके तदाकार होऊनि राहें ।  
मना संत आनंत शोधुनि पाहे ॥ १४८ ॥  

_Niraakaar aadhaar brahmaadikaanchaa | / Jayaa saangataa sheenalee vedavaachaa || / Viveke tadaakaar hoooni raahe | / Manaa sant aanant shodhuni paahe || 148 ||_

जगी पाहतां चर्मचक्षी न लक्षे ।  
जगी पाहता ज्ञानचक्षी निरक्षे ॥  
जनीं पाहता पाहणे जात आहे ।  
मना संत आनंत शोधुनि पाहे ॥ १४९ ॥  

_Jagee paahataa charmachakshee na lakshe | / Jagee paahataa dnyaanachakshee nirakshe || / Janee paahataa paahane jaat aahe | / Manaa sant aanant shodhuni paahe || 149 ||_

नसे पीत ना श्वेत ना श्याम कांही ।  
नसे व्यक्त अव्यक्त ना नीळ नाहीं ॥  
म्हणे दास विश्वासतां मुक्ति लाहे ।  
मना संत आनंत शोधुनि पाहे ॥ १५० ॥  

_Nase peet naa shvet naa shyaam kaanhee | / Nase vyakta avyakta naa neel naahee || / Mhane daas vishvaasataa mukti laahe | / Manaa sant aanant shodhuni paahe || 150 ||_

खरें शोधितां शोधितां शोधिताहे ।  
मना बोधिता बोधिता बोधिताहे ॥  
परी सर्वही सज्जनाचेनि योगे ।  
बरा निश्चयो पाविजे सानुरागे ॥ १५१ ॥  

_Khare shodhitaa shodhitaa shodhitaahe | / Manaa bodhitaa bodhitaa bodhitaahe || / Paree sarvahee sajjanaacheni yoge | / Baraa nishchayo paavije saanuraage || 151 ||_

बहूतांपरी कूसरी तत्त्वझाडा ।  
परी अंतरी पाहिजे तो निवाडा ॥  
मना सार साचार ते वेगळे रे ।  
समस्तांमधे एक ते आगळे रे ॥ १५२ ॥  

_Bahootaamparee koosaree tattvajhaadaa | / Paree antaree paahije to nivaadaa || / Manaa saar saachaar te vegale re | / Samastaammadhe ek te aagale re || 152 ||_

नव्हे पिंडज्ञाने नव्हे तत्त्वज्ञाने ।  
समाधान कांही नव्हे तानमाने ॥  
नव्हे योगयागें नव्हे भोगत्यागें ।  
समाधान ते सज्जनाचेनि योगे ॥ १५३ ॥  

_Navhe pindadnyaane navhe tattvadnyaane | / Samaadhaan kaanhee navhe taanamaane || / Navhe yogayaage navhe bhogatyaage | / Samaadhaan te sajjanaacheni yoge || 153 ||_

महावाक्य तत्त्वादिके पंचकर्णे ।  
खुणे पाविजे संतसंगे विवर्णे ॥  
द्वितीयेसि संकेत जो दाविजेतो ।  
तया सांडुनी चंद्रमा भाविजेतो ॥ १५४ ॥  

_Mahaavaakya tattvaadike panchakarne | / Khune paavije santasange vivarne || / Dviteeyesi sanket jo daavijeto | / Tayaa saandunee chandramaa bhaavijeto || 154 ||_

दिसेना जनी तेचि शोधुनि पाहे ।  
बरे पाहता गूज तेथेचि आहे ॥  
करी घेउ जाता कदा आढळेना ।  
जनी सर्व कोंदाटले ते कळेना ॥ १५५ ॥  

_Disenaa janee techi shodhuni paahe | / Bare paahataa gooj tethechi aahe || / Karee gheu jaataa kadaa aadhalenaa | / Janee sarva kondaatale te kalenaa || 155 ||_

म्हणे जाणता तो जनी मूर्ख पाहे ।  
अतर्कासि तर्की असा कोण आहे ॥  
जनीं मीपणे पाहता पाहवेना ।  
तया लक्षितां वेगळे राहवेना ॥ १५६ ॥  

_Mhane jaanataa to janee moorkha paahe | / Atarkaasi tarkee asaa kon aahe || / Janee meepane paahataa paahavenaa | / Tayaa lakshitaa vegale raahavenaa || 156 ||_

बहू शास्त्र धुंडाळता वाड आहे ।  
जया निश्चयो येक तोही न साहे ॥  
मती भांडती शास्त्रबोधे विरोधें ।  
गती खुंटती ज्ञानबोधे प्रबोधे ॥ १५७ ॥  

_Bahoo shaastra dhundaalataa vaad aahe | / Jayaa nishchayo yek tohee na saahe || / Matee bhaandatee shaastrabodhe virodhe | / Gatee khuntatee dnyaanabodhe prabodhe || 157 ||_

श्रुती न्याय मीमांसके तर्कशास्त्रे ।  
स्मृती वेद वेदान्तवाक्ये विचित्रे ॥  
स्वये शेष मौनावला स्थीर पाहे ।  
मना सर्व जाणीव सांडून राहे ॥ १५८ ॥  

_Shrutee nyaay meemaansake tarkashaastre | / Smrutee ved vedaantavaakye vichitre || / Svaye shesh maunaavalaa stheer paahe | / Manaa sarva jaaneev saandoon raahe || 158 ||_

जेणे मक्षिका भक्षिली जाणिवेची ।  
तया भोजनाची रुची प्राप्त कैची ॥  
अहंभाव ज्या मानसीचा विरेना ।  
तया ज्ञान हे अन्न पोटी जिरेना ॥ १५९ ॥  

_Jene makshikaa bhakshilee jaanivechee | / Tayaa bhojanaachee ruchee praapta kaichee || / Ahambhaav jyaa maanaseechaa virenaa | / Tayaa dnyaan he anna potee jirenaa || 159 ||_

नको रे मना वाद हा खेदकारी ।  
नको रे मना भेद नानाविकारी ॥  
नको रे मना शीकवूं पूढिलांसी ।  
अहंभाव जो राहिला तूजपासी ॥ १६० ॥  

_Nako re manaa vaad haa khedakaaree | / Nako re manaa bhed naanaavikaaree || / Nako re manaa sheekavoo poodhilaansee | / Ahambhaav jo raahilaa toojapaasee || 160 ||_

अहंतागुणे सर्वही दुःख होते ।  
मुखे बोलिले ज्ञान ते व्यर्थ जाते ॥  
सुखी राहता सर्वही सूख आहे ।  
अहंता तुझी तुंचि शोधुन पाहे ॥ १६१ ॥  

_Ahantaagune sarvahee duhkh hote | / Mukhe bolile dnyaan te vyartha jaate || / Sukhee raahataa sarvahee sookh aahe | / Ahantaa tujhee tunchi shodhun paahe || 161 ||_

अहंतागुणे नीति सांडी विवेकी ।  
अनीतीबळे श्लाघ्यता सर्व लोकी ॥  
परी अंतरी सर्वही साक्ष येते ।  
प्रमाणांतरे बुद्धि सांडूनि जाते ॥ १६२ ॥  

_Ahantaagune neeti saandee vivekee | / Aneeteebale shlaaghyataa sarva lokee || / Paree antaree sarvahee saaksha yete | / Pramaanaantare buddhi saandooni jaate || 162 ||_

देहेबुद्धिचा निश्चयो दृढ जाला ।  
देहातीत ते हीत सांडीत गेला ॥  
देहेबुद्धि ते आत्मबुद्धि करावी ।  
सदा संगती सज्जनाची धरावी ॥ १६३ ॥  

_Dehebuddhichaa nishchayo drudh jaalaa | / Dehaateet te heet saandeet gelaa || / Dehebuddhi te aatmabuddhi karaavee | / Sadaa sangatee sajjanaachee dharaavee || 163 ||_

मनें कल्पिला वीषयो सोडवावा ।  
मनें देव निर्गूण तो ओळखावा ॥  
मनें कल्पिता कल्पना ते सरावी ।  
सदा संगती सज्जनाची धरावी ॥ १६४ ॥  

_Mane kalpilaa veeshayo sodavaavaa | / Mane dev nirgoon to olakhaavaa || / Mane kalpitaa kalpanaa te saraavee | / Sadaa sangatee sajjanaachee dharaavee || 164 ||_

देहादीक प्रपंच हा चिंतियेला ।  
परी अंतरी लोभ निश्चित ठेला ॥  
हरीचिंतने मुक्तिकांता करावी ।  
सदा संगती सज्जनांची धरावी ॥ १६५ ॥  

_Dehaadeek prapanch haa chintiyelaa | / Paree antaree lobh nishchit thelaa || / Hareechintane muktikaantaa karaavee | / Sadaa sangatee sajjanaanchee dharaavee || 165 ||_

अहंकार विस्तारला या देहाचा ।  
स्त्रियापुत्रमित्रादिके मोह त्यांचा ॥  
बळे भ्रांति हें जन्मचिंता हरावी ।  
सदा संगती सज्जनांची धरावी ॥ १६६ ॥  

_Ahankaar vistaaralaa yaa dehaachaa | / Striyaaputramitraadike moh tyaanchaa || / Bale bhraanti he janmachintaa haraavee | / Sadaa sangatee sajjanaanchee dharaavee || 166 ||_

बरा निश्चयो शाश्वताचा करावा ।  
म्हणे दास संदेह तो वीसरावा ॥  
घडीने घडी सार्थकाची धरावी ।  
सदा संगती सज्जनांची धरावी ॥ १६७ ॥  

_Baraa nishchayo shaashvataachaa karaavaa | / Mhane daas sandeh to veesaraavaa || / Ghadeene ghadee saarthakaachee dharaavee | / Sadaa sangatee sajjanaanchee dharaavee || 167 ||_

करी वृत्ती जो संत तो संत जाणा ।  
दुराशागुणे जो नव्हे दैन्यवाणा ॥  
उपाधी देहेबुद्धीते वाढवीते ।  
परी सज्जना केविं बाधु शके ते ॥ १६८ ॥  

_Karee vruttee jo sant to sant jaanaa | / Duraashaagune jo navhe dainyavaanaa || / Upaadhee dehebuddheete vaadhaveete | / Paree sajjanaa kevi baadhu shake te || 168 ||_

नसे अंत आनंत संता पुसावा ।  
अहंकारविस्तार हा नीरसावा ॥  
गुणेवीण निर्गुण तो आठवावा ।  
देहेबुद्धिचा आठवु नाठवावा ॥ १६९ ॥  

_Nase ant aanant santaa pusaavaa | / Ahankaaravistaar haa neerasaavaa || / Guneveen nirgun to aathavaavaa | / Dehebuddhichaa aathavu naathavaavaa || 169 ||_

देहेबुद्धि हे ज्ञानबोधे त्यजावी ।  
विवेके तये वस्तुची भेटी घ्यावी ॥  
तदाकार हे वृत्ति नाही स्वभावे ।  
म्हणोनी सदा तेचि शोधीत जावे ॥ १७० ॥  

_Dehebuddhi he dnyaanabodhe tyajaavee | / Viveke taye vastuchee bhetee ghyaavee || / Tadaakaar he vrutti naahee svabhaave | / Mhanonee sadaa techi shodheet jaave || 170 ||_

असे सार साचार तें चोरलेसे ।  
इहीं लोचनी पाहता दृश्य भासे ॥  
निराभास निर्गुण तें आकळेना ।  
अहंतागुणे कल्पिताही कळेना ॥ १७१ ॥  

_Ase saar saachaar te choralese | / Ihee lochanee paahataa drushya bhaase || / Niraabhaas nirgun te aakalenaa | / Ahantaagune kalpitaahee kalenaa || 171 ||_

स्फुरे वीषयी कल्पना ते अविद्या ।  
स्फुरे ब्रह्म रे जाण माया सुविद्या ॥  
मुळीं कल्पना दो रुपें तेचि जाली ।  
विवेके तरी स्वस्वरुपी मिळाली ॥ १७२ ॥  

_Sphure veeshayee kalpanaa te avidyaa | / Sphure brahma re jaan maayaa suvidyaa || / Mulee kalpanaa do rupe techi jaalee | / Viveke taree svasvarupee milaalee || 172 ||_

स्वरुपी उदेला अहंकार राहो ।  
तेणे सर्व आच्छादिले व्योम पाहो ॥  
दिशा पाहतां ते निशा वाढताहे ।  
विवेके विचारे विवंचुनि पाहे ॥ १७३ ॥  

_Svarupee udelaa ahankaar raaho | / Tene sarva aachchhaadile vyom paaho || / Dishaa paahataa te nishaa vaadhataahe | / Viveke vichaare vivanchuni paahe || 173 ||_

जया चक्षुने लक्षिता लक्षवेना ।  
भवा भक्षिता रक्षिता रक्षवेना ॥  
क्षयातीत तो अक्षयी मोक्ष देतो ।  
दयादक्ष तो साक्षिने पक्ष घेतो ॥ १७४ ॥  

_Jayaa chakshune lakshitaa lakshavenaa | / Bhavaa bhakshitaa rakshitaa rakshavenaa || / Kshayaateet to akshayee moksha deto | / Dayaadaksha to saakshine paksha gheto || 174 ||_

विधी निर्मिती लीहितो सर्व भाळी ।  
परी लीहिता कोण त्याचे कपाळी ॥  
हरू जाळितो लोक संहारकाळी ।  
परी शेवटी शंकरा कोण जाळी ॥ १७५ ॥  

_Vidhee nirmitee leehito sarva bhaalee | / Paree leehitaa kon tyaache kapaalee || / Haroo jaalito lok sanhaarakaalee | / Paree shevatee shankaraa kon jaalee || 175 ||_

जगी द्वादशादित्य हे रुद्र अक्रा ।  
असंख्यात संख्या करी कोण शक्रा ॥  
जगी देव धुंडाळिता आढळेना ।  
जगी मुख्य तो कोण कैसा कळेना ॥ १७६ ॥  

_Jagee dvaadashaaditya he rudra akraa | / Asankhyaat sankhyaa karee kon shakraa || / Jagee dev dhundaalitaa aadhalenaa | / Jagee mukhya to kon kaisaa kalenaa || 176 ||_

तुटेना फुटेना कदा देवराणा ।  
चळेना ढळेना कदा दैन्यवाणा ॥  
कळेना कळेना कदा लोचनासी ।  
वसेना दिसेना जगी मीपणासी ॥ १७७ ॥  

_Tutenaa phutenaa kadaa devaraanaa | / Chalenaa dhalenaa kadaa dainyavaanaa || / Kalenaa kalenaa kadaa lochanaasee | / Vasenaa disenaa jagee meepanaasee || 177 ||_

जया मानला देव तो पुजिताहे ।  
परी देव शोधुनि कोणी न पाहे ॥  
जगी पाहता देव कोट्यानुकोटी ।  
जया मानली भक्ति जे तेचि मोठी ॥ १७८ ॥  

_Jayaa maanalaa dev to pujitaahe | / Paree dev shodhuni konee na paahe || / Jagee paahataa dev kotyaanukotee | / Jayaa maanalee bhakti je techi mothee || 178 ||_

तिन्ही लोक जेथूनि निर्माण झाले ।  
तया देवरायासि कोणी न बोले ॥  
जगीं थोरला देव तो चोरलासे ।  
गुरूवीण तो सर्वथाही न दीसे ॥ १७९ ॥  

_Tinhee lok jethooni nirmaan jhaale | / Tayaa devaraayaasi konee na bole || / Jagee thoralaa dev to choralaase | / Gurooveen to sarvathaahee na deese || 179 ||_

गुरु पाहता पाहता लक्ष कोटी ।  
बहूसाल मंत्रावळी शक्ति मोठी ॥  
मनी कामना चेटके धातमाता ।  
जनी व्यर्थ रे तो नव्हे मुक्तिदाता ॥ १८० ॥  

_Guru paahataa paahataa laksha kotee | / Bahoosaal mantraavalee shakti mothee || / Manee kaamanaa chetake dhaatamaataa | / Janee vyartha re to navhe muktidaataa || 180 ||_

नव्हे चेटकी चाळकू द्रव्यभोंदु ।  
नव्हे निंदकू मत्सरू भक्तिमंदू ॥  
नव्हे उन्मतू वेसनी संगबाधू ।  
जनी ज्ञानिया तोचि साधु अगाधू ॥ १८१ ॥  

_Navhe chetakee chaalakoo dravyabhondu | / Navhe nindakoo matsaroo bhaktimandoo || / Navhe unmatoo vesanee sangabaadhoo | / Janee dnyaaniyaa tochi saadhu agaadhoo || 181 ||_

नव्हे वाउगी चाहुटी काम पोटी ।  
क्रियेवीण वाचाळता तेचि मोठी ॥  
मुखे बोलिल्यासारिखे चालताहे ।  
मना सद्गुरु तोचि शोधुनि पाहे ॥ १८२ ॥  

_Navhe vaaugee chaahutee kaam potee | / Kriyeveen vaachaalataa techi mothee || / Mukhe bolilyaasaarikhe chaalataahe | / Manaa sadguru tochi shodhuni paahe || 182 ||_

जनी भक्त ज्ञानी विवेकी विरागी ।  
कृपाळु मनस्वी क्षमावंत योगी ॥  
प्रभु दक्ष व्युत्पन्न चातुर्य जाणे ।  
तयाचेनि योगे समाधान बाणे ॥ १८३ ॥  

_Janee bhakta dnyaanee vivekee viraagee | / Krupaalu manasvee kshamaavant yogee || / Prabhu daksha vyutpanna chaaturya jaane | / Tayaacheni yoge samaadhaan baane || 183 ||_

नव्हे तोचि जाले नसे तेचि आले ।  
कळो लागले सज्जनाचेनि बोले ॥  
अनिर्वाच्य ते वाच्य वाचे वदावे ।  
मना संत आनंत शोधीत जावे ॥ १८४ ॥  

_Navhe tochi jaale nase techi aale | / Kalo laagale sajjanaacheni bole || / Anirvaachya te vaachya vaache vadaave | / Manaa sant aanant shodheet jaave || 184 ||_

लपावे अति आदरे रामरुपी ।  
भयातीत निश्चीत ये स्वस्वरुपी ॥  
कदा तो जनी पाहतांही दिसेना ।  
सदा ऐक्य तो भिन्नभावे वसेना ॥ १८५ ॥  

_Lapaave ati aadare raamarupee | / Bhayaateet nishcheet ye svasvarupee || / Kadaa to janee paahataanhee disenaa | / Sadaa aikya to bhinnabhaave vasenaa || 185 ||_

सदा सर्वदा राम सन्नीध आहे ।  
मना सज्जना सत्य शोधुन पाहे ॥  
अखंडीत भेटी रघूराजयोगू ।  
मना सांडीं रे मीपणाचा वियोगू ॥ १८६ ॥  

_Sadaa sarvadaa raam sanneedh aahe | / Manaa sajjanaa satya shodhun paahe || / Akhandeet bhetee raghooraajayogoo | / Manaa saandee re meepanaachaa viyogoo || 186 ||_

भुते पिंड ब्रह्मांड हे ऐक्य आहे ।  
परी सर्वही स्वस्वरुपी न साहे ॥  
मना भासले सर्व काही पहावे ।  
परी संग सोडुनि सुखी रहावे ॥ १८७ ॥  

_Bhute pind brahmaand he aikya aahe | / Paree sarvahee svasvarupee na saahe || / Manaa bhaasale sarva kaahee pahaave | / Paree sang soduni sukhee rahaave || 187 ||_

देहेभान हे ज्ञानशस्त्रे खुडावे ।  
विदेहीपणे भक्तिमार्गेचि जावे ॥  
विरक्तीबळे निंद्य सर्वै त्यजावे ।  
परी संग सोडुनि सुखी रहावे ॥ १८८ ॥  

_Dehebhaan he dnyaanashastre khudaave | / Videheepane bhaktimaargechi jaave || / Virakteebale nindya sarvai tyajaave | / Paree sang soduni sukhee rahaave || 188 ||_

मही निर्मिली देव तो ओळखावा ।  
जया पाहतां मोक्ष तत्काळ जीवा ॥  
तया निर्गुणालागी गूणी पहावे ।  
परी संग सोडुनि सुखे रहावे ॥ १८९ ॥  

_Mahee nirmilee dev to olakhaavaa | / Jayaa paahataa moksha tatkaal jeevaa || / Tayaa nirgunaalaagee goonee pahaave | / Paree sang soduni sukhe rahaave || 189 ||_

नव्हे कार्यकर्ता नव्हे सृष्टिभर्ता ।  
पुरेहून पर्ता न लिंपे विवर्ता ॥  
तया निर्विकल्पासि कल्पित जावे ।  
परि संग सोडुनि सुखे रहावे ॥ १९० ॥  

_Navhe kaaryakartaa navhe srushtibhartaa | / Purehoon partaa na limpe vivartaa || / Tayaa nirvikalpaasi kalpit jaave | / Pari sang soduni sukhe rahaave || 190 ||_

देहेबुद्धिचा निश्चयो ज्या ढळेना ।  
तया ज्ञान कल्पांतकाळी कळेना ॥  
परब्रह्म तें मीपणे आकळेना ।  
मनी शून्य अज्ञान हे मावळेना ॥ १९१ ॥  

_Dehebuddhichaa nishchayo jyaa dhalenaa | / Tayaa dnyaan kalpaantakaalee kalenaa || / Parabrahma te meepane aakalenaa | / Manee shoonya adnyaan he maavalenaa || 191 ||_

मना ना कळे ना ढळे रुप ज्याचे ।  
दुजेवीण तें ध्यान सर्वोत्तमाचे ॥  
तया खुण ते हीन दृष्टांत पाहे ।  
तेथे संग निःसंग दोन्ही न साहे ॥ १९२ ॥  

_Manaa naa kale naa dhale rup jyaache | / Dujeveen te dhyaan sarvottamaache || / Tayaa khun te heen drushtaant paahe | / Tethe sang nihsang donhee na saahe || 192 ||_

नव्हे जाणता नेणता देवराणा ।  
न ये वर्णिता वेदशास्त्रा पुराणा ॥  
नव्हे दृश्य अदृश्य साक्षी तयाचा ।  
श्रुती नेणती नेणती अंत त्याचा ॥ १९३ ॥  

_Navhe jaanataa nenataa devaraanaa | / Na ye varnitaa vedashaastraa puraanaa || / Navhe drushya adrushya saakshee tayaachaa | / Shrutee nenatee nenatee ant tyaachaa || 193 ||_

वसे हृदयी देव तो कोण कैसा ।  
पुसे आदरे साधकू प्रश्न ऐसा ॥  
देहे टाकिता देव कोठे पहातो ।  
परि मागुता ठाव कोठे रहातो ॥ १९४ ॥  

_Vase hrudayee dev to kon kaisaa | / Puse aadare saadhakoo prashna aisaa || / Dehe taakitaa dev kothe pahaato | / Pari maagutaa thaav kothe rahaato || 194 ||_

बसे हृदयी देव तो जाण ऐसा ।  
नभाचेपरी व्यापकू जाण तैसा ॥  
सदा संचला येत ना जात कांही ।  
तयावीण कोठे रिता ठाव नाही ॥ १९५ ॥  

_Base hrudayee dev to jaan aisaa | / Nabhaacheparee vyaapakoo jaan taisaa || / Sadaa sanchalaa yet naa jaat kaanhee | / Tayaaveen kothe ritaa thaav naahee || 195 ||_

नभी वावरे जा अणुरेणु काही ।  
रिता ठाव या राघवेवीण नाही ॥  
तया पाहता पाहता तोचि जाले ।  
तेथे लक्ष आलक्ष सर्वे बुडाले ॥ १९६ ॥  

_Nabhee vaavare jaa anurenu kaahee | / Ritaa thaav yaa raaghaveveen naahee || / Tayaa paahataa paahataa tochi jaale | / Tethe laksha aalaksha sarve budaale || 196 ||_

नभासारिखे रुप या राघवाचे ।  
मनी चिंतिता मूळ तुटे भवाचे ॥  
तया पाहता देहबुद्धी उरेना ।  
सदा सर्वदा आर्त पोटी पुरेना ॥ १९७ ॥  

_Nabhaasaarikhe rup yaa raaghavaache | / Manee chintitaa mool tute bhavaache || / Tayaa paahataa dehabuddhee urenaa | / Sadaa sarvadaa aarta potee purenaa || 197 ||_

नभे व्यापिले सर्व सृष्टीस आहे ।  
रघूनायका ऊपमा ते न साहे ॥  
दुजेवीण जो तोचि तो हा स्वभावे ।  
तया व्यापकू व्यर्थ कैसे म्हणावे ॥ १९८ ॥  

_Nabhe vyaapile sarva srushtees aahe | / Raghoonaayakaa oopamaa te na saahe || / Dujeveen jo tochi to haa svabhaave | / Tayaa vyaapakoo vyartha kaise mhanaave || 198 ||_

अती जीर्ण विस्तीर्ण ते रुप आहे ।  
तेथे तर्कसंपर्क तोही न साहे ॥  
अती गुढ ते दृश्य तत्काळ सोपे ।  
दुजेवीण जे खुण स्वामिप्रतापे ॥ १९९ ॥  

_Atee jeerna visteerna te rup aahe | / Tethe tarkasamparka tohee na saahe || / Atee gudh te drushya tatkaal sope | / Dujeveen je khun svaamiprataape || 199 ||_

कळे आकळे रुप ते ज्ञान होता ।  
तेथे आटली सर्वसाक्षी अवस्था ॥  
मना उन्मनी शब्द कुंठीत राहे ।  
तो रे तोचि तो राम सर्वत्र पाहे ॥ २०० ॥  

_Kale aakale rup te dnyaan hotaa | / Tethe aatalee sarvasaakshee avasthaa || / Manaa unmanee shabda kuntheet raahe | / To re tochi to raam sarvatra paahe || 200 ||_

कदा ओळखीमाजि दूजे दिसेना ।  
मनी मानसी द्वैत काही वसेना ॥  
बहूता दिसा आपली भेट जाली ।  
विदेहीपणे सर्व काया निवाली ॥ २०१ ॥  

_Kadaa olakheemaaji dooje disenaa | / Manee maanasee dvait kaahee vasenaa || / Bahootaa disaa aapalee bhet jaalee | / Videheepane sarva kaayaa nivaalee || 201 ||_

मना गुज रे तूज हे प्राप्त झाले ।  
परी अंतरी पाहिजे यत्न केले ॥  
सदा श्रवणे पाविजे निश्चयासी ।  
धरी सज्जनसंगती धन्य होसी ॥ २०२ ॥  

_Manaa guj re tooj he praapta jhaale | / Paree antaree paahije yatna kele || / Sadaa shravane paavije nishchayaasee | / Dharee sajjanasangatee dhanya hosee || 202 ||_

मना सर्वही संग सोडूनि द्यावा ।  
अती आदरे सज्जनाचा धरावा ॥  
जयाचेनि संगे महादुःख भंगे ।  
जनी साधनेवीण सन्मार्ग लागे ॥ २०३ ॥  

_Manaa sarvahee sang sodooni dyaavaa | / Atee aadare sajjanaachaa dharaavaa || / Jayaacheni sange mahaaduhkh bhange | / Janee saadhaneveen sanmaarga laage || 203 ||_

मना संग हा सर्वसंगास तोडी ।  
मना संग हा मोक्ष तात्काळ जोडी ॥  
मना संग हा साधना शीघ्र सोडी ।  
मना संग हा द्वैत निःशेष मोडी ॥ २०४ ॥  

_Manaa sang haa sarvasangaas todee | / Manaa sang haa moksha taatkaal jodee || / Manaa sang haa saadhanaa sheeghra sodee | / Manaa sang haa dvait nihshesh modee || 204 ||_

मनाची शते ऐकता दोष जाती ।  
मतीमंद ते साधना योग्य होती ॥  
चढे ज्ञान वैराग्य सामर्थ्य अंगी ।  
म्हणे दास विश्वासत मुक्ति भोगी ॥ २०५ ॥  

_Manaachee shate aikataa dosh jaatee | / Mateemand te saadhanaa yogya hotee || / Chadhe dnyaan vairaagya saamarthya angee | / Mhane daas vishvaasat mukti bhogee || 205 ||_

### ॥ जय जय रघुवीर समर्थ ॥
_|| Jay jay raghuveer samartha ||_